درک چگونگی تأثیر مداخلات متابولیک بر بافت چربی برای محققان و متخصصان داروسازی در سراسر جهان به طور فزاینده ای حیاتی شده است. را5 آمینو 1mqپپتیدیک -مهارکننده مولکولی کوچک انتخابی که نیکوتین آمید N-متیل ترانسفراز (NNMT) را هدف قرار می دهد، به عنوان یک ابزار تحقیقاتی قانع کننده برای بررسی متابولیسم بافت چربی و تبدیل سلولی ظاهر شده است. این ترکیب ابتکاری بینش‌های منحصر به فردی را در مورد عملکرد چربی، تنظیم انرژی و مدولاسیون مسیر متابولیک ارائه می‌کند و آن را به یک مولکول ضروری برای آزمایشگاه‌ها، سازمان‌های بیوتکنولوژی و تیم‌های توسعه دارویی که شرایط متابولیک مرتبط با چاقی را بررسی می‌کنند، تبدیل می‌کند.

تزریق پپتید 5-Amino-1MQ

1. مشخصات عمومی (در انبار)
(1) API (پودر خالص)
(2) قرص
(3) تزریق
(4) کپسول
(5) مایع
2. سفارشی سازی:
ما به صورت جداگانه، OEM/ODM، بدون نام تجاری، فقط برای تحقیقات علمی مذاکره خواهیم کرد.
کد داخلی: KP-3-5/002
NNMTi CAS 42464-96-0
فرمول مولکولی: C10H11N2.I
کد HS: N/A
شرایط نگهداری در دمای -20 درجه نگهداری شود
محلول در DMSO
وزن مولکولی: 286.11
بازار اصلی: ایالات متحده آمریکا، استرالیا، برزیل، ژاپن، آلمان، اندونزی، انگلستان، نیوزیلند، کانادا و غیره
تجزیه و تحلیل: HPLC، LC-MS، HNMR
پشتیبانی فناوری: بخش R&D-4

تحقیقات اخیر در مورد این پپتید مکانیسم های جذابی را نشان می دهد که درک ما از رفتار بافت چربی را تغییر می دهد. هنگامی که محققان این ترکیب را در مدل‌های تجربی معرفی می‌کنند، مجموعه‌ای از رویدادهای مولکولی در سلول‌های چربی آشکار می‌شود و امضای متابولیک و ویژگی‌های عملکردی آن‌ها را تغییر می‌دهد. این تغییرات داده های ارزشمندی را برای توسعه-مداخلات متابولیکی نسل بعدی و پیشرفت درک ما از زیست شناسی بافت چربی ارائه می دهد.

5 آمینو 1MQ پپتید چگونه بر متابولیسم بافت چربی تأثیر می گذارد؟

برنامه ریزی مجدد متابولیک از طریق مهار NNMT

یک مکانیسم عمل بسیار خاص برای پپتید 5 آمینو 1mq متوقف کردن فعالیت آنزیم NNMT فقط در سلول‌های چربی است. نیکوتین آمید آدنین دی نوکلئوتید (NAD+)، یک کوآنزیم مهم برای متابولیسم انرژی سلولی، معمولاً توسط این آنزیم تجزیه می شود. این پپتید با مسدود کردن عملکرد NNMT از سطوح NAD+ داخل سلولی محافظت می کند. سپس سیرتوئین‌ها، به‌ویژه SIRT1، که تنظیم‌کننده‌های اصلی متابولیک هستند، روشن می‌شود.

هنگامی که سطوح NAD+ پس از درمان پپتید افزایش می یابد، سلول های چربی توانایی اکسیداتیو میتوکندریایی بهتری را نشان می دهند. این تغییر هورمونی نحوه عملکرد سلول‌ها را تغییر می‌دهد، بنابراین آنها به جای ذخیره چربی از انرژی استفاده می‌کنند. در آزمایش‌هایی با سلول‌های چربی 3T3-L1، استفاده از پپتیدها در مقادیر 30 میکرومولار، چشم‌انداز رونویسی را تا حد زیادی تغییر می‌دهد، ژن‌هایی را که در ساخت چربی نقش دارند و ژن‌هایی را که در تجزیه چربی نقش دارند، کاهش می‌دهد.

تغییرات قابل سنجش در متابولیسم لیپید

در آزمایشگاه، مطالعاتی که بر روی موش‌های چاق ناشی از رژیم غذایی{0}} انجام شده است، نشان می‌دهد که دادن منظم پپتیدها به مدت ۲۸ روز تفاوت قابل‌توجهی در سلامت متابولیک ایجاد می‌کند.

نمونه‌های بافت چربی از افرادی که تحت درمان قرار گرفتند، سطوح بالاتری از لیپاز تری گلیسیرید چربی (ATGL) و لیپاز حساس به هورمون (HSL) را نشان می‌دهند که دو آنزیم مهم تجزیه کننده تری گلیسیرید هستند. در همان زمان، تولید اسید چرب سنتاز (FAS) و استیل{2}}CoA کربوکسیلاز (ACC) کاهش می‌یابد، به این معنی که لیپوژنز کمتری در حال وقوع است.

این تغییرات در سطح مولکولی منجر به تغییراتی در بدن می شود که قابل مشاهده است. حیواناتی که تحت درمان قرار گرفتند انرژی بیشتری را بدون از دست دادن اشتهای خود مصرف می کنند که این ویژگی منحصر به فردی است که این پپتید را از سایر مداخلات متابولیک معمولی متمایز می کند. این ترکیب با تشویق به لیپولیز و حفظ عادات غذایی، ساختار بافت چربی را تغییر می‌دهد. این نشان می دهد که اثرات آن به جای تغییر اشتها ناشی از برنامه ریزی مجدد متابولیک اساسی است.

مدولاسیون التهابی در ریزمحیط چربی

هنگامی که بافت چربی تحت فشار شیمیایی قرار می گیرد، اغلب دچار التهاب مزمن-درجه پایین می شود،

که با انتشار سیتوکین های التهابی و ماکروفاژها مشخص می شود. در انبارهای چربی، پپتید خاصیت ضدالتهابی نشان می دهد. مطالعات نشان می دهد که درمان پپتیدی سطوح فاکتور نکروز تومور{4}}آلفا (TNF-) و اینترلوکین-6 (IL-6) را در بافت چربی، همراه با کاهش تعداد ماکروفاژها، کاهش می دهد.

تصور می‌شود که این اثر ضد التهابی ناشی از فعال کردن مسیر SIRT1 است که سیگنال‌دهی NF-kB را متوقف می‌کند، که بخشی کلیدی از فرآیند التهابی است. این پپتید همچنین به آزادسازی اسید پالمتیک هیدروکسی استئاریک اسید (PAHSA)، یک لیپید طبیعی که التهاب را کاهش می‌دهد و باعث می‌شود انسولین بهتر عمل کند، کمک می‌کند. وقتی این اثرات با هم کار می کنند، ریزمحیط متابولیک در بافت چربی را بهتر می کنند. این چرخه بد التهاب و اختلال متابولیک را می شکند.

5 مکانیسم هدف گیری پپتید آمینو 1MQ در تنظیم متابولیک سلول های چربی

ویژگی های ورود و توزیع سلولی

ساختار شیمیایی این پپتید، که شامل یک هسته حلقه کینولین است، آن را در عبور از غشای سلولی بسیار خوب می کند. از آنجایی که وزن شیمیایی آن خیلی زیاد نیست، سلول‌ها می‌توانند آن را به راحتی بدون نیاز به سیستم‌های انتقال ویژه جذب کنند. هنگامی که این ترکیب وارد سلول های چربی می شود، به سرعت در سراسر سیتوپلاسم پخش می شود و به آنزیم های NNMT می رسد که در قسمت های مختلف سلول قرار دارند.

مطالعات فارماکوکینتیک در مدل های حیوانی نشان می دهد که پس از تجویز در سراسر بدن، 5 آمینو 1mqپپتیددر بافت ها به سطوح بالایی می رسد. از آنجایی که در دسترس زیستی و به طور گسترده ای توزیع می شود، برای تحقیقاتی که نیاز به قرار گرفتن بارها و بارها در معرض سلول ها دارند، عالی است. دانستن این ویژگی‌های دارویی به محققان کمک می‌کند تا راه‌های خوبی برای انجام آزمایش‌ها و درک درست نتایج متابولیک پیدا کنند.

فعال‌سازی NAD{0}}محور Sirtuin

مهمترین چیز در مورد فعالیت پپتید این است که می تواند مقدار NAD را در سلول ها افزایش دهد.

NNMT معمولاً متیلاسیون نیکوتین آمید را سرعت می بخشد، که در حین استفاده از NAD+، آن را به 1-متیل نیکوتین آمید تبدیل می کند. این پپتید از کار این آنزیم جلوگیری می کند، که باعث می شود نیکوتین آمید ساخته شود و از طریق مسیرهای نجات برای بیوسنتز NAD+ در دسترس باشد.وقتی سطح NAD+ افزایش می‌یابد، SIRT1 را فعال می‌کنند، یک دی استیلاز که به NAD+ وابسته است و بسیاری از فرآیندهای متابولیک را کنترل می‌کند. فعال سازی SIRT1 عملکرد PPAR و C/EBPs را تغییر می دهد که فاکتورهای رونویسی هستند که تولید چربی را مدیریت می کنند. پپتید از این طریق بر تمایز سلول‌های چربی تأثیر می‌گذارد، که رشد پیش‌آدیپوسیت‌ها به سلول‌های ذخیره‌سازی چربی بالغ را کند می‌کند.

تغییر خواندن ژن ها در سلول های چربی

تجزیه و تحلیل بیان ژن نشان می دهد که درمان با پپتیدها باعث تغییرات عمده در رونویسی در بافت چربی می شود. این ماده علاوه بر تغییر ژن‌هایی که چربی را می‌سازند یا تجزیه می‌کنند، ژن‌هایی را نیز تغییر می‌دهد که در تشکیل میتوکندری، متابولیسم اکسیداتیو و سنجش انرژی سلولی فعال هستند. این تغییر بزرگ در برنامه ریزی رونویسی نشان می دهد که NAD+ و سیرتوئین ها چقدر برای کنترل متابولیسم سلولی مهم هستند.

محققانی که ژنتیک سلول‌های چربی را مطالعه می‌کنند، این ماده را برای کشف اینکه چگونه مسیرهای متابولیک به یکدیگر وابسته هستند، مفید می‌دانند. این پپتید یک حالت متابولیک منحصر به فرد ایجاد می کند که نشان می دهد چگونه فرآیندهای سلولی مختلف به تغییرات در سطوح انرژی واکنش نشان می دهند. به همین دلیل این یک ابزار عالی برای آزمایشگاه‌هایی است که انعطاف‌پذیری متابولیک و واکنش‌های تطبیقی در بافت چربی را مطالعه می‌کنند.

چگونه 5 آمینو 1MQ پپتید بر عملکرد چربی سلولی در سطح سلولی تأثیر می گذارد؟

بهبود عملکرد میتوکندری

هنگامی که پپتید 5 آمینه 1MQ به آدیپوسیت ها اضافه می شود، میتوکندری ها بهتر عمل می کنند، که با نرخ مصرف اکسیژن بالاتر و ظرفیت فسفوریلاسیون اکسیداتیو بهتر نشان داده می شود. این دستاوردهای عملکردی ناشی از داشتن NAD+ بیشتر در دسترس است که به کار آنزیم‌های میتوکندری و ساخت ATP کمک می‌کند. هنگامی که فعالیت میتوکندریایی افزایش می یابد، سلول های چربی می توانند اسیدهای چرب را به طور موثرتری اکسید کنند. این چربی های ذخیره شده را به انرژی تبدیل می کند که سلول ها می توانند از آن استفاده کنند.مطالعات با استفاده از تصویربرداری الکترونی روی سلول‌های چربی که با پپتیدها درمان شده‌اند، تغییراتی را در شکل شبکه‌های میتوکندریایی، مانند کریستاها و اندامک‌های بیشتر نشان می‌دهند. فعالیت متابولیک بالاتری که در سنجش های عملکردی دیده می شود توسط این تغییرات در ساختار پشتیبانی می شود. تأثیرات روی میتوکندری نقش مهمی در تغییر متابولیک کلی ایفا می کند که در بافت چربی پس از قرار گرفتن در معرض پپتیدها اتفاق می افتد.

تنظیم تعداد و اندازه سلولهای چربی

مطالعات آزمایشگاهی نشان می دهد که این پپتید بر هیپرتروفی (افزایش اندازه سلول) و هیپرپلازی (افزایش تعداد سلول) در سلول های چربی تأثیر می گذارد. استفاده از پره‌آدیپوسیت‌های 3T3-L1 در آزمایش‌های تمایز نشان می‌دهد که تیمار پپتیدی به روشی که بستگی به دوز دارد، آدیپوژنز را کند می‌کند و دوزهای 30 میکرومولار بیش از 70 درصد تمایز را متوقف می‌کنند. این اثر باعث کاهش تولید سلول های چربی بالغ جدید می شود که باعث توقف هیپرپلازی و محدود شدن رشد بافت چربی می شود.

این پپتید لیپولیز را در سلول‌های چربی بالغ که قبلاً قطرات چربی زیادی دارند، تشویق می‌کند. این باعث کاهش میزان تری گلیسیرید داخل سلول ها و کوچکتر شدن سلول ها می شود. وقتی به بافت چربی حیواناتی که به آنها پپتید داده شده زیر میکروسکوپ نگاه می کنید، می بینید که سلول های چربی بسیار کوچکتر از سلول های کنترل نشده هستند. این ترکیب با جلوگیری از تشکیل سلول های چربی جدید و کوچک شدن سلول های موجود کار می کند. این امر آن را برای مطالعه چگونگی تغییر بافت چربی در طول زمان بسیار مفید می کند.

متابولیسم قند و حساسیت به انسولین

مقاومت سیستمیک به انسولین تا حد زیادی به دلیل مشکلات بافت چربی ایجاد می شود.

این پپتید سلول های چربی را به بیش از یک روش به انسولین حساس تر می کند. بهبود عملکرد میتوکندری، کاهش التهاب سلول های چربی و کاهش تجمع چربی، همه چیزهایی هستند که می توانند برای بهبود ارتباط انسولین در سلول های چربی انجام شوند. حساسیت بهتر به انسولین به سلول های چربی کمک می کند تا به سیگنال های هورمونی به درستی واکنش نشان دهند، که منجر به تعادل بهتر گلوکز در سراسر بدن می شود.

سنجش جذب گلوکز در سلول‌های چربی تحت درمان با پپتید، انتقال گلوکز تحریک‌شده با انسولین را بهتر از سلول‌هایی که تحت درمان قرار نگرفته‌اند نشان می‌دهند. به نظر می رسد که این اثر تا حدی ناشی از سطوح بالاتر ناقل گلوکز 4 (GLUT4) است که ناقل اصلی گلوکز در سلول های چربی است که به انسولین پاسخ می دهد. این پیشرفت‌ها در سطح سلولی در نحوه مدیریت گلوکز به توضیح مزایای متابولیک که در مطالعات حیوانی در کل بدن دیده می‌شود کمک می‌کند.

5 کاربرد پپتید آمینو 1MQ برای درک تغییر شکل بافت چربی

تحقیق در زیست شناسی رشد و چربی زایی

این5 آمینو پپتید 1mqتوسط دانشمندان رشد و متخصصان تمایز سلولی برای بررسی کنترل‌های مولکولی که سلول‌های چربی را تشکیل می‌دهند، استفاده می‌شود. این ماده روشی مبتنی بر دارو-برای تغییر آدیپوژنز ارائه می‌دهد که علاوه بر مهندسی ژنتیک کار می‌کند. محققان می توانند با استفاده از پپتید در مراحل مختلف رشد سلول های چربی، زمان های کلیدی را پیدا کنند که فعالیت NNMT بر تصمیمات سرنوشت سلولی تأثیر می گذارد.

این مهارکننده خاص به مطالعاتی کمک می‌کند که به بررسی تغییر سلول‌های بنیادی مزانشیمی به پیش‌آدیپوسیت‌های متعهد و سپس به سلول‌های چربی بالغ می‌پردازند. دانشمندان می توانند از این پپتید استفاده کنند تا بفهمند چه زمانی فعالیت NNMT در طول چربی زایی مورد نیاز است و چگونه بیان آنزیم های متابولیک بر روند رشد تأثیر می گذارد. این ایده‌های جدید به آنچه قبلاً در مورد چگونگی شکل‌گیری و رشد بافت چربی می‌دانیم اضافه می‌کنند.

مدل سازی بیماری های متابولیک و مطالعه نحوه عملکرد آنها

این پپتید توسط گروه‌های تحقیقاتی استفاده می‌شود که در حال مطالعه چگونگی شروع بیماری‌های متابولیک برای ایجاد مدل‌های آزمایشی از طریق حالت‌های متابولیکی خاص هستند.

محققان می توانند از این ماده برای کشف چگونگی تأثیر فعالیت NNMT بر تغییرات پیچیده بیوشیمیایی که در چاقی و شرایط مرتبط مشاهده می شود استفاده کنند. دانشمندان می توانند با مقایسه پارامترهای متابولیک در مدل های چاق که با پپتیدها درمان شده اند و مدل هایی که تحت درمان قرار نگرفته اند، بفهمند که کدام تغییرات متابولیک ناشی از مهار NNMT است.این روش به‌ویژه هنگام مطالعه بیماری کبد چرب غیرالکلی (NAFLD) که در آن کبد چربی زیادی ذخیره می‌کند، به‌خاطر مشکلات مربوط به نحوه تجزیه چربی‌ها در بافت چربی، خوب عمل می‌کند. در مدل‌های حیوانی، درمان پپتیدی استئاتوز کبدی را با بهتر کارکردن بافت چربی و توقف جریان اسیدهای چرب به کبد کاهش می‌دهد. بر اساس این یافته ها، به نظر می رسد که مسدود کردن NNMT چربی دارای مزایای متابولیکی است که فراتر از خود بافت چربی است.

کاوش در استراتژی های ترکیبی

شرکت های توسعه قرارداد و کارشناسان داروسازی در حال بررسی نحوه عملکرد درمان پپتید با سایر روش های متابولیک هستند.

مطالعات پیش بالینی نشان می دهد که این پپتید زمانی که با تغییراتی در رژیم غذایی یا برنامه های ورزشی ترکیب شود بهتر عمل می کند. این رویکردهای ترکیبی بیش از هر یک به تنهایی متابولیسم را بهبود می بخشد، که نشان می دهد آنها با کارکردن به روش هایی که مکمل یکدیگر هستند کار می کنند.

محققانی که به دنبال مخلوط‌هایی با آگونیست‌های گیرنده گلوکاگون-مثل پپتید-1 (GLP-1) هستند، نتایج بهتری را با مشکلات معده کمتر مشاهده می‌کنند. خواص ضد التهابی پپتید ممکن است به کاهش التهاب در روده کمک کند که باعث می‌شود آگونیست‌های GLP-1 احساس بیماری کنند. درک این الگوهای تعامل برای ایجاد درمان های چند هدفه برای بیماری های متابولیک مهم است.

بررسی 5 اثر آمینو 1MQ پپتید بر ذخیره چربی و مسیرهای استفاده از انرژی

راه اندازی مسیر لیپولیز

از طریق تعدادی مکانیسم مولکولی، پپتید تأثیر زیادی بر مسیرهای لیپولیتیک دارد. وقتی NNMT مسدود می‌شود، سطح NAD+ افزایش می‌یابد که باعث می‌شود آنزیم‌های وابسته به NAD{2}}که چربی‌ها را تجزیه می‌کنند بهتر عمل کنند. هنگامی که SIRT1 فعال می شود، آنزیم های متابولیکی که برخی از آن ها در سوزاندن چربی نقش دارند را داستیل می کند و فعال می کند. همه این رویدادهای مولکولی با هم کار می کنند تا به تجزیه تری گلیسیرید در سلول های چربی کمک کنند.

آزمایش‌هایی که آزادسازی گلیسرول و اسیدهای چرب آزاد را از سلول‌های چربی که با پپتیدها درمان شده‌اند، اندازه‌گیری می‌کنند، نشان می‌دهند که آنها فعالیت لیپولیتیک بیشتری دارند. یک رابطه دوز{1} واضح در میزان لیپولیز که با غلظت پپتید و مدت درمان افزایش می‌یابد، قابل مشاهده است. از آنجایی که این عمل قابل اندازه گیری است، این ترکیب برای محققانی مفید است که به دنبال این هستند که چه چیزی نرخ لیپولیتیک را کنترل می کند و چه نوع درمان هایی ممکن است به حرکت لیپیدهای ذخیره شده در اطراف کمک کند.

مصرف انرژی و گرمازایی

این پپتید بیشتر از کمک به تجزیه چربی ها انجام می دهد.

همچنین مدارهایی که انرژی می سوزانند را تغییر می دهد. مطالعات قفس متابولیک که میزان مصرف اکسیژن و دی اکسید کربن حیوانات تحت درمان با پپتیدها را اندازه گیری می کند، نشان می دهد که کل بدن آنها انرژی بیشتری مصرف می کند. هیچ تغییری در فعالیت حرکتی همراه با این اثر وجود ندارد، که نشان می‌دهد علت آن افزایش در نرخ متابولیک پایه است تا تغییر در رفتار.

فرآیندی که منجر به استفاده بیشتر از انرژی می شود شامل بهبود ظرفیت اکسیداتیو میتوکندری در سلول های چربی و اثرات احتمالی بر بافت چربی ترموژنیک است. سلول های چربی قهوه ای و بژ ممکن است با افزایش تولید ژن های ترموژنیک به تیمار پپتیدی واکنش نشان دهند. سلول های چربی سلول های چربی تخصصی هستند که می توانند انرژی را به صورت گرما آزاد کنند. بررسی بیان پروتئین جداشونده 1 (UCP1) و تنفس میتوکندریایی در این نوع سلول‌ها سرنخ‌هایی در مورد پتانسیل ترموژنیک پپتید به ما می‌دهد.

استفاده از بستر و انعطاف پذیری متابولیک

یکی از بخش های مهم سلامت متابولیک، انعطاف پذیری متابولیک است،

که به این معنی است که می توانید بین سوزاندن کربوهیدرات ها و چربی ها بر اساس عرضه و تقاضا سوئیچ کنید. را5 آمینو 1mqپپتیدبه نظر می رسد که انعطاف پذیری متابولیک را با آسان تر کردن پاسخ سلول های چربی به سیگنال های متابولیک بهبود می بخشد. حیواناتی که به آنها پپتید داده شده است بهتر می توانند اسیدهای چرب را زمانی که گرسنه هستند بسوزانند و در هنگام تغذیه به درستی سوزاندن چربی را متوقف کنند.

با اندازه‌گیری فاکتور تنفسی، که نشان می‌دهد کربوهیدرات‌ها و چربی‌ها چقدر انرژی می‌سازند، می‌توان دریافت که درمان پپتیدی نحوه استفاده از بسترها را تغییر می‌دهد به طوری که چربی بیشتری می‌سوزاند. این تغییر در متابولیسم به کاهش تجمع چربی در بافت‌های چربی و غیر چربی کمک می‌کند، که از سلامت متابولیک بهتر پشتیبانی می‌کند. این ترکیب به دانشمندانی که در حال مطالعه مکانیسم های سازگاری متابولیک هستند کمک می کند تا بفهمند سلول ها چگونه سوخت را بر اساس وضعیت تغذیه ای خود انتخاب می کنند.

نتیجه گیری

پپتید 5 آمینو 1mq یک ابزار مفید برای مطالعه متابولیسم بافت چربی، عملکرد سلول ها و تنظیم متابولیسم در کل بدن است. این به طور انتخابی NNMT را مسدود می کند، که منجر به یک پروفایل متابولیک منحصر به فرد با افزایش لیپولیز، کاهش چربی زایی، عملکرد بهتر میتوکندری و التهاب کمتر می شود. محققان می توانند با بررسی زیست شناسی بافت چربی و راه های ممکن برای درمان شرایط متابولیک در مورد نحوه عملکرد این اثرات بیشتر بیاموزند.

این پپتید یک ماده شیمیایی با درجه تحقیقاتی-است که به طور کامل در مدل های حیوانی مشخص شده است. این می تواند توسط شرکت های داروسازی، گروه های تحقیقاتی بیوتکنولوژی، شرکت های توسعه و تولید قرارداد، و آزمایشگاه های تخصصی استفاده شود. پی بردن به اینکه چگونه این ماده شیمیایی بر تغییر بافت چربی تأثیر می گذارد، هم برای مطالعات متابولیک پایه و هم برای ایجاد داروهای جدیدی که می توانند به مشکلات متابولیک ناشی از چاقی کمک کنند، مفید است.

سوالات متداول

س: 1. چه غلظتی از پپتید 5 آمینو 1mq معمولاً در آزمایش های کشت چربی استفاده می شود؟

پاسخ: مطالعات آزمایشگاهی روی سلول‌های چربی معمولاً از غلظت‌های بین 10 تا 50 میکرومولار استفاده می‌کنند. 30 میکرومولار یک دوز معمولی است که اثرات قوی روی چربی‌زایی و متابولیسم لیپید دارد بدون اینکه آسیب زیادی به سلول‌ها وارد کند. محققان باید بهترین غلظت‌ها را برای سیستم‌ها و اهداف خاص خود بیابند و باید آزمایش‌های اولیه دوز{4}}پاسخ را برای یافتن محدوده کاری مناسب انجام دهند.

س: 2. سلول های چربی با چه سرعتی به درمان پپتید 5 آمینو 1mq پاسخ می دهند؟

پاسخ: پس از قرار گرفتن در معرض یک پپتید، مولکول‌ها بلافاصله شروع به واکنش می‌کنند و افزایش سطح NAD+ در عرض دو تا چهار ساعت قابل مشاهده است. در عرض 24 ساعت، تغییرات در رونوشت ها قابل مشاهده است، اما برای تغییرات فنوتیپی سلولی مانند تجمع کمتر لیپید، معمولاً 48 تا 72 ساعت قرار گرفتن در معرض مداوم طول می کشد. در مدل های حیوانی، بهبود متابولیک به تدریج طی چند روز تا چند هفته درمان اتفاق می افتد.

س: 3. آیا می توان اثرات پپتید بر بافت چربی را پس از توقف درمان از بین برد؟

پاسخ: مطالعاتی که در مورد توقف یک درمان انجام شده است نشان می دهد که برخی از تغییرات سلولی برای روزها پس از برداشتن پپتید باقی می مانند، در حالی که برخی دیگر به آرامی به حالت عادی باز می گردند. سلول‌های چربی که در حضور پپتیدها تمایز یافته‌اند، سطح لیپید پایین‌تر خود را برای مدت طولانی نگه می‌دارند، که نشان می‌دهد متابولیسم سلول‌ها برای همیشه تغییر می‌کند. محققان می‌توانند آزمایش‌های بهتری را برنامه‌ریزی کنند و بفهمند که-اثرات متابولیک درازمدت چه معنایی دارند، وقتی این تغییرات را به موقع درک کنند.

با BLOOM TECH برای مواد تحقیقاتی پپتید آمینو 1MQ Premium 5 شریک شوید

BLOOM TECH به‌عنوان یک تامین‌کننده پپتید 5 آمینو 1mq واجد شرایط، ترکیبات تحقیقاتی-را با استانداردهای کیفی دقیق مورد نیاز شرکت‌های داروسازی، سازمان‌های بیوتکنولوژی و مؤسسات تحقیقاتی دانشگاهی در سراسر جهان ارائه می‌کند. تأسیسات تولید گواهی شده GMP ما (ایالات متحده، اتحادیه اروپا، JP، CFDA-تأیید شده) کیفیت ثابت-تا- دسته ای را تضمین می کند، که توسط اسناد تحلیلی جامع از جمله داده های HPLC و طیف سنجی جرمی پشتیبانی می شود.

با 12 سال تخصص در سنتز ارگانیک و مشارکت ایجاد شده با 24 سازمان بزرگ بین المللی، قیمت گذاری رقابتی را با ساختار هزینه شفاف، مدیریت زنجیره تامین قابل اعتماد و پشتیبانی فنی حرفه ای ارائه می دهیم. سه‌گانه-سیستم تأیید کیفیت-آزمایش کارخانه، تجزیه و تحلیل QA/QC داخلی، و{5}}گواهینامه شخص ثالث-تضمین می‌کند که هر دسته با مشخصات تحقیقاتی شما مطابقت دارد. چه برای غربالگری اولیه به مقادیر میلی‌گرمی نیاز داشته باشید، چه برای مطالعات پیشرفته به موادی در مقیاس کیلوگرم-، قابلیت‌های تولید مقیاس‌پذیر ما و خدمات{10}یک{10}به مشتری تضمین می‌کند که تحقیقات شما بدون وقفه در عرضه پیشرفت می‌کند.

با تیم علمی ما ارتباط برقرار کنید تا در مورد خود بحث کنید5 آمینو پپتید 1mqالزامات، درخواست گواهی تجزیه و تحلیل، یا دریافت نقل قول های سفارشی برای برنامه تحقیقاتی خود. تماس با ما امروز درSales@bloomtechz.comبرای تجربه تفاوت BLOOM TECH در تامین مواد شیمیایی تحقیقاتی.

مراجع

1. Kraus D، Yang Q، Kong D، Banks AS، Zhang L، Rodgers JT، Pirinen E، Pulinilkunnil TC، Gong F، Wang YC، Cen Y، Sauve AA، Asara JM، Peroni OD، Monia BP، Bhanot S، Alhonen L، Puigserver P، Kahn B. نیکوتین آمید N-متیل ترانسفراز در برابر چاقی ناشی از رژیم غذایی محافظت می کند. طبیعت{5}}؛ 508(7495): 258-262.

2. Ulanovskaya OA، Zuhl AM، Cravatt BF. NNMT با ایجاد یک سینک متیلاسیون متابولیک، بازسازی اپی ژنتیکی را در سرطان ترویج می کند. زیست شناسی شیمیایی طبیعت{3}}؛ 9(5): 300-306.

3. Komatsu M، Kanda T، Urai H، Kurokochi A، Kitahama R، Shigaki S، Ono T، Yukioka H، Hasegawa K، Tokuyama H، Kawabe Y، Wakino S، Itoh H. فعال سازی NNMT می تواند با تعدیل متابولیسم NAD+ به توسعه بیماری کبد چرب کمک کند. گزارش های علمی{4}}؛ 8(1):8637.

4. Sampson CM، Dimet AL، Neelakantan H، Ogunseye KO، Stevenson HL، Hommel JD، Watowich SJ. نقش نیکوتین آمید N{2}}متیل ترانسفراز در التهاب بافت چربی و مقاومت به انسولین. مجله شیمی بیولوژیکی{4}};295(34):11978-11991.

5. Hong S، Moreno-Navarrete JM، Wei X، Kikukawa Y، Tzameli I، Prasad D، Lee Y، Asara JM، Fernandez-Real JM، Maratos-Flier E، Hotamisligil GS. نیکوتین آمید N-متیل ترانسفراز متابولیسم مواد مغذی کبدی را از طریق تثبیت پروتئین Sirt1 تنظیم می کند. طب طبیعت{8}}؛ 21(8): 887-894.

6. Neelakantan H، Vance V، Wang HY، McHardy SF، Hommel JD، Watowich SJ. مهارکننده‌های انتخابی و غشایی{2}}مهارکننده‌های مولکول کوچک نفوذپذیر نیکوتین آمید N{3}}متیل ترانسفراز، رژیم غذایی پرچرب را معکوس کردند{4}}چاقی را در موش‌ها ایجاد کردند. فارماکولوژی بیوشیمیایی{6}}؛ 147:141-152.