سلام عزیزم
اقدامات احتیاطی زیر لازم است توجه شود
خدمات
در طول دوره تعطیلات سال نو چینی، فروش ما همچنان خدمات 24 ساعته را به صورت آنلاین ارائه می دهد، اگر سفارش دهید، ما آن را به ترتیب در سیستم ERP خود ایجاد خواهیم کرد.
نماد سفارش "سفارش-پرداخت-کامل است، ما سفارش شفاهی و شفاهی را نمیپذیریم.
سفارش توزیع
ما سفارشات را به عنوان ترتیب پرداخت ترتیب می دهیم.
اگرچه ما مقدار کافی در انبار را برای محصولات عمومی آماده کردهایم، نمیتوانیم تخمین دقیقی از تعداد در طول تعطیلات داشته باشیم.
بنابراین اگر می خواهید خرید کنید، اول بیایید، اول بگیرید!
جشنواره بهار - اتحاد مجدد و امید
به عنوان مهمترین و از نظر فرهنگی مهمترین جشنواره سنتی ملت چین، دارای میراث تاریخی عمیق و آداب و رسوم غنی مردمی است. پیدایش، توسعه و تکامل آداب و رسوم آن در طول هزاران سال تاریخ تمدن چین بوده است. در زیر مقدمه ای از چهار جنبه است: ریشه های تاریخی، مفاهیم فرهنگی، آداب و رسوم سنتی، و اهمیت مدرن:
ریشه های تاریخی: از جشن های باستانی تا جشن های ملی
منشا جشن بهار را می توان به دوران باستانی که مردم در آغاز هر سال عبادت می کردند، جستجو کرد. طبق گفته "L ü shi Chunqiu"، در اوایل زمان یائو و شون، مردم در آغاز بهار مراسم بزرگی را برای پرستش خدایان آسمان و زمین و دعا برای برداشت محصول فراوان برگزار می کردند. افسانه ها می گویند که "نیان" یک هیولای خشن است که هر شب سال نو برای آسیب رساندن به مردم بیرون می آید. مردم برای راندن «جانور نیان» از روش هایی مانند چسباندن دوبیتی قرمز، روشن کردن ترقه و روشن کردن چراغ استفاده می کنند و به تدریج رسم نگهبانی در شب سال نو را شکل می دهند.
جشن بهار ارتباط نزدیکی با تقویم های باستانی دارد. در سلسله شیا، اولین روز از اولین ماه قمری به عنوان آغاز سال، در سلسله شانگ به اولین روز از دوازدهمین ماه قمری و در سلسله ژو به اولین روز از یازدهمین ماه قمری تغییر یافت. پس از اتحاد شش ایالت، امپراتور «کین شی هوانگ» اولین روز اکتبر را به عنوان آغاز سال جدید اعلام کرد. تا اینکه امپراتور وو هان «تقویم تایچو» را اعلام کرد، که به طور رسمی اولین روز از اولین ماه قمری را به عنوان آغاز سال جدید تعیین کرد. از آن زمان، در طول تاریخ مورد استفاده قرار گرفت و تاریخ جشن بهار مشخص شد.
در زمان های قدیم جشن بهار را «یوانری»، «ژنگدان»، «یوان ژنگ» و... می نامیدند و پس از انقلاب شینهای به منظور تمایز از سال نو میلادی (روز سال نو)، اولین روز از اولین ماه قمری رسماً «جشن بهار» نام گرفت و از آن زمان تاکنون مورد استفاده قرار می گیرد.
مفهوم فرهنگی: تجدید دیدار، دعا و وداع با کهنه و استقبال از جدید.
فرهنگ اتحاد مجدد
جشن بهار نمادی از اتحاد خانواده است. مهم نیست که کجا هستند، مردم قبل از عید نوروز به خانه میآیند تا آن را با عزیزان خود بگذرانند، شام سال نو را بخورند و سال نو را مشاهده کنند که منعکس کننده موقعیت اصلی "خانه" است. این فرهنگ عمیقاً ریشه در تاکید جامعه کشاورزی بر انسجام خانواده دارد و همچنین نشان دهنده تلاش مردم چین برای برقراری روابط بین فردی هماهنگ است.
فرهنگ نماز
آداب و رسوم جشن بهار حاوی عناصر برکت بسیاری است:
ارسال دوبیتی های جشنواره بهار و کلمه "فو": دوبیتی های قرمز و کلمه "فو" (اغلب به صورت وارونه به معنای "فو می رسد") بیانگر اشتیاق برای یک زندگی شاد است.
عبادت نیاکان: بیان ذکر و سپاس از نیاکان از طریق قربانی کردن، بخور دادن و تعظیم.
تبریک سال نو: نسل های جوان به بزرگترهای خود احترام می گذارند و فضایل سنتی احترام به سالمندان و دوست داشتن جوانان را منتقل می کنند.
پول سال نو: بزرگان پاکت های قرمز را به نسل های جوان تر می دهند که نماد دفع ارواح شیطانی و برکت صلح است.
با قدیم خداحافظی کنید و جدید را آغاز کنید
جشنواره بهار نشان دهنده گذار بین کهنه و جدید است. مردم از طریق آداب و رسومی مانند جارو کردن گرد و غبار، حمام کردن و تعویض لباس نو، نماد حذف بدشانسی و استقبال از زندگی جدید هستند. فعالیت هایی مانند برافروختن ترقه و اجرای رقص اژدها و شیر به شیوه ای پر سر و صدا انجام می شود تا ارواح شیطانی را از بین ببرند و برای حرکت آرام در سال آینده دعا کنند.
آداب و رسوم سنتی: خاطرات مشترک در تنوع منطقه ای
آداب و رسوم اصلی
شام شب سال نو: تمام خانواده دور هم می نشینند و یک شام مجلل به اشتراک می گذارند، ماهی (که نمادی از "مازاد هر سال" است) و کوفته ها (شبیه شمش، نماد ثروت) غذاهای رایج هستند.
شو سویی: در شب سال نو، چراغها به شدت روشن میشوند و تمام خانواده تا دیروقت بیدار میمانند تا به استقبال سال جدید بروند، که نماد گرامی داشتن زمان و طولانیتر شدن عمر است.
تبریک سال نو: در صبح اولین روز سال نو قمری، نسل های جوان سال نو را به بزرگان خود تبریک می گویند و آنها نیز به نوبه خود تبرک یا پاکت قرمز می دهند.
نمایشگاه معبد: رقص اژدها و شیر، حرکات آکروباتیک در بازار انجام می شود و اجناس و تنقلات سال نو به فروش می رسد و فضایی سرزنده ایجاد می کند.
ویژگی های منطقه ای
مناطق شمالی: ارسال تزئینات پنجره، خوردن کوفته ها، و قدم زدن در جشنواره های فانوس یخی (مانند هاربین).
منطقه جنوبی: خوردن کیک برنجی (به معنای "بالا هر سال")، رقص شیر، و بازدید از بازارهای گل (مانند گوانگژو).
اقلیت های قومی: مانند "جشنواره سفید" مردم مغولستان، "جشنواره لوسا" مردم تبت، و "جشنواره آب پاشیدن" مردم دای (اگرچه نه جشنواره بهار، اما زمان مشابه است، و منعکس کننده ادغام فرهنگ های مختلف است).
اهمیت مدرن: آمیختگی سنت و نوآوری
میراث فرهنگی
جشنواره بهار حامل مهم فرهنگ چینی است که از طریق آداب و رسوم، ادبیات، هنر و اشکال دیگر از نسلی به نسل دیگر منتقل می شود. به عنوان مثال شعر، دوبیتی، نقاشی نوروزی با موضوع جشنواره بهار و همچنین آثاری مانند فیلم های «نوروز» و «تجمع» همگی هویت فرهنگی جشنواره را تقویت می کنند.
عملکرد اجتماعی
کشش اقتصادی: مصرف جشنواره بهاره (کالاهای سال نو، گردشگری، پاکت های قرمز) به یکی از بزرگترین فعالیت های اقتصادی چرخه ای در جهان تبدیل شده است.
ارتباط عاطفی: در جامعه مدرن-سریع، جشنواره بهار فرصتی را برای افراد فراهم میکند تا به خانوادههای خود بازگردند و روابط را ترمیم کنند.
ارتباطات بین المللی: با مهاجرت جهانی مردم چین، جشنواره بهار به تدریج به یک تعطیلات جهانی تبدیل شده است. رژه های جشنواره بهار در شهرهایی مانند نیویورک و لندن برگزار می شود و سازمان ملل متحد جشنواره بهار را به عنوان تعطیلات سازمان ملل تعیین کرده است.
جشن بهار توتم معنوی ملت چین است. این نه تنها یک جشنواره، بلکه یک کتاب درسی تاریخ زنده است که احترام مردم چین به طبیعت، تأکید بر خانواده و انتظارات برای آینده را به همراه دارد. در شرایط جهانی شدن، جشنواره بهار نه تنها مظهر اعتماد فرهنگی است، بلکه پلی برای ارتقای مبادلات و یادگیری متقابل میان تمدن های جهان است. به قول معروف، "چه پول داری چه نداشته باشی، برای جشن بهار به خانه برو." هسته اصلی جشنواره بهار همیشه اتحاد و امید است.
