تزریق پپتید 5-Amino-1MQ

در یک مدل موش چاق ناشی از رژیم غذایی، تزریق 5-Amino-1MQ (50 میلی گرم بر کیلوگرم، یک بار در روز به مدت 8 هفته) به طور قابل توجهی شاخص های متابولیک را بهبود بخشید:
مدیریت وزن: کاهش وزن 18 درصد، کاهش وزن پد چربی اپیدیدیم 35 درصد.
حساسیت به انسولین: گلوکز خون ناشتا 22% کاهش یافت، شاخص HOMA{1}} 40% بهبود یافت.
بازسازی بافت چربی: فعالیت NNMT در بافت چربی سفید 60 درصد کاهش یافت، سطح NAD+ 2.3 برابر افزایش یافت و تعداد کپی DNA میتوکندری 1.5 برابر افزایش یافت.
مطالعات مکانیسم نشان داده است که 5-Amino-1MQ SIRT1 را با افزایش سطوح NAD+ فعال می کند، PPAR - deacetylation را ترویج می کند، از بیان ژن های چربی (مانند FAS و SCD1) جلوگیری می کند و اکسیداسیون اسیدهای چرب (مانند CPT1A و ACOX1) را افزایش می دهد.

در یک مدل موش با پیری طبیعی (24 ماهه)، درمان با 5-Amino-1MQ (25 میلی گرم بر کیلوگرم، یک روز در میان، به مدت 6 ماه) چندین نشانگر پیری را معکوس کرد:
توانایی ورزشی: در تست تعلیق دم، قدرت گرفتن 27٪ افزایش یافت و زمان استقامت تردمیل تا 34٪ افزایش یافت.
عملکرد شناختی: در تست ماز آبی موریس، تاخیر فرار تا 41 درصد کاهش یافت و چگالی سیناپسی در هیپوکامپ 22 درصد افزایش یافت.
توده عضلانی: وزن مرطوب عضله چهارسر ران تا 15% افزایش می‌یابد، سطح مقطع فیبرهای عضلانی 18% افزایش می‌یابد، و نسبت فیبرهای عضلانی نوع I افزایش می‌یابد.
سطوح التهابی: غلظت سرمی IL-6 و TNF به ترتیب 53% و 47% کاهش یافت، در حالی که نسبت سلول های Treg در طحال 31% افزایش یافت.
تجزیه و تحلیل رونوشت نشان داد که ژن‌های مربوط به التهاب، استرس اکسیداتیو و توقف چرخه سلولی (مانند IL-6، CXCL8، CDKN2A) به طور قابل‌توجهی در سلول‌های گروه درمان کاهش یافت، در حالی که ژن‌های مربوط به عملکرد میتوکندری و ترمیم DNA (مانند PGC-1، SIRT3، BRCA1) تنظیم مثبت شدند.

در مدل فیبروبلاست انسانی پیری همانندسازی، 5-Amino-1MQ (10 میکرومولار، تیمار شده به مدت 72 ساعت) نسبت سلول‌های مثبت گالاکتوزیداز را کاهش داد (از 68٪ به 32٪)، بیان پروتئین‌های p21 و p16 را کاهش داد، در حالی که فعالیت غشاء و فرآیندهای غشایی بالقوه را به 2.1cre بازگرداند. (Δ PSI m 35 درصد افزایش یافت). تجزیه و تحلیل رونوشت نشان داد که ژن‌های مربوط به SASP (مانند IL-6، MMP-3) به طور قابل‌توجهی در سلول‌های گروه درمان کاهش یافت، در حالی که ژن‌های مربوط به دفاع آنتی‌اکسیدانی (مانند SOD2، GPX1) و هموستاز پروتئین (مانند HSP70، ATG5) تنظیم مثبت شدند.

از نظر بهبود توانایی های ورزشی،تزریق پپتید 5-Amino-1MQبا تمرین ورزشی اثر هم افزایی دارد:
موش‌های کم‌تحرک: درمان 5-Amino-1MQ چسبندگی را تا 20% افزایش داد.
موش های ورزشکار: تمرینات ورزشی سخت گیر را تا 40 درصد افزایش می دهد.
مداخله مشترک: 5-Amino-1MQ+ورزش چسبندگی را تا 60% و میزان تولید ATP میتوکندریایی را تا 45% افزایش داد.
مطالعات مکانیزم نشان داده است که مداخله ترکیبی با فعال کردن مسیر AMPK/PGC-1، بیوژنز میتوکندری و اکسیداسیون اسیدهای چرب را بیشتر ترویج می‌کند.