کپسول AOD 9604

می تواند به طور خاص به گیرنده های 3 آدرنرژیک روی غشای سلول های چربی متصل شود. این فرآیند ترکیبی یک مرحله کلیدی برای شروع تجزیه چربی است، درست مانند قرار دادن کلید در یک قفل و باز کردن "در" برای تجزیه چربی. هنگامی که به گیرنده متصل می شود، یک سری از پاسخ های سیگنالینگ پیچیده را در سلول های چربی ایجاد می کند.

انتقال سیگنال ترکیبی ابتدا منجر به افزایش سطح آدنوزین مونوفسفات حلقوی داخل سلولی (cAMP) می شود. CAMP نقش مهمی را به عنوان پیام رسان دوم در سیگنال دهی درون سلولی ایفا می کند. مانند یک "پیام رسان" در داخل سلول است که سیگنال های خارجی را به داخل سلول منتقل می کند و پروتئین کیناز A (PKA) را فعال می کند. PKA یک آنزیم مهم است که می تواند چندین پروتئین هدف را فسفریله کند و در نتیجه عملکردهای مختلف فیزیولوژیکی سلول ها را تنظیم کند. فعال شدن PKA یکی از مراحل کلیدی در فرآیند تجزیه چربی است.

PKA فعال شده، لیپاز حساس به هورمون (HSL) را فسفریله و فعال می کند. HSL یک آنزیم اصلی در فرآیند تجزیه چربی است که می تواند هیدرولیز تری گلیسیرید را به گلیسرول و اسیدهای چرب آزاد کاتالیز کند. تری گلیسیریدها شکل اصلی ذخیره چربی در سلول های چربی هستند و نقش HSL مانند یک "جفت قیچی" است که مولکول های تری گلیسیرید را بریده و گلیسرول و اسیدهای چرب آزاد آزاد می کند. اسیدهای چرب آزاد سپس وارد جریان خون می شوند و توسط سایر بافت ها مانند بافت ماهیچه ای که می تواند از آنها به عنوان منبع انرژی برای تجزیه اکسیداتیو استفاده کند، جذب می شود و در نتیجه تجمع چربی در سلول های چربی کاهش می یابد.

در آزمایشات حیوانی، تزریق به موش های چاق منجر به افزایش قابل توجهی در سطوح cAMP در بافت چربی آنها شد. این نتیجه نشان می دهد که با موفقیت مسیر سیگنالینگ cAMP PKA را فعال کرده است. در همان زمان، فعالیت HSL به طور قابل توجهی افزایش می یابد و سرعت تجزیه چربی تسریع می شود. مشاهدات بیشتر نشان داد که حجم سلول‌های چربی در موش‌های صحرایی به‌طور معنی‌داری کاهش یافته و وزن بدن آن‌ها نیز کاهش یافته است. این نتایج تجربی به طور کامل اثربخشی را نشان می دهدکپسول AOD 9604در تحریک تجزیه چربی

اسید چرب سنتاز (FAS) یک آنزیم کلیدی در فرآیند تشکیل چربی است که سنتز اسیدهای چرب از استیل CoA و مالونیل CoA را کاتالیز می کند و متعاقباً تری گلیسیرید را سنتز می کند. این می تواند بیان و فعالیت FAS را مهار کند و سنتز اسیدهای چرب از منبع را کاهش دهد. این فرآیند مانند بستن «دروازه کارخانه» سنتز چربی، جلوگیری از تولید اسیدهای چرب و در نتیجه کاهش تجمع چربی در بدن است.

در آزمایشات سلولی، سلول های چربی با آنها کشت داده شدند. با شناسایی سطح بیان mRNA و فعالیت آنزیمی FAS در سلول ها، مشخص شد که بیان و فعالیت FAS به طور قابل توجهی کاهش می یابد. این نشان می‌دهد که می‌تواند مستقیماً روی سلول‌های چربی تأثیر بگذارد، سنتز و عملکرد FAS را مهار کند و در نتیجه تولید اسیدهای چرب را سرکوب کند.

پیش آدیپوسیت ها سلول های نابالغ در بافت چربی هستند که می توانند تحت شرایط خاصی به سلول های چربی رسیده تمایز پیدا کنند و تعداد سلول های چربی را افزایش دهند. می تواند بیان ژن های مرتبط را تنظیم کرده و از روند تمایز پره آدیپوسیت ها جلوگیری کند. این مانند یک «سوئیچ تنظیمی» است که سرنوشت پره‌آدیپوسیت‌ها را کنترل می‌کند و از تمایز آنها به سلول‌های چربی رسیده و در نتیجه کنترل تعداد سلول‌های چربی جلوگیری می‌کند.

از طریق آزمایش‌های کشت سلولی، پیش‌آدیپوسیت‌ها با غلظت‌های مختلف ماده برای یک دوره زمانی هم‌کشت شدند و نسبت پیش‌آدیپوسیت‌هایی که به سلول‌های چربی رسیده تمایز یافتند مشاهده شد. نتایج نشان داد که با افزایش غلظت، نسبت پره‌آدیپوسیت‌های تمایز به سلول‌های چربی رسیده به‌طور معنی‌داری کاهش یافت. این بیشتر نقش آن را در مهار تمایز پیش آدیپوسیت نشان می دهد.

با مهار بیان و فعالیت FAS و تمایز پره‌آدیپوسیت‌ها، آدیپوژنز از دو جنبه سرکوب شد: سنتز اسیدهای چرب و افزایش تعداد سلول‌های چربی. این اثر بازدارنده دوگانه به شدت روند تولید چربی در بدن را تنظیم می کند، تجمع چربی را کاهش می دهد و رویکردی موثر برای درمان چاقی ارائه می دهد.

مطالعات بالینی از طریق تکنیک گیره شاخص گلیسمی معمولی تایید کرده است که استفاده طولانی مدت از آن برای درمان اثرات نامطلوبی بر حساسیت به انسولین حیوانی ندارد. در آزمایش گیره شاخص گلیسمی نرمال، از تزریق مداوم انسولین و گلوکز برای حفظ سطوح شاخص گلیسمی حیوان در محدوده طبیعی استفاده می شود، در حالی که نرخ کلیرانس متابولیک انسولین و میزان استفاده از گلوکز را کنترل می کند.

نتایج نشان داد که تفاوت معنی داری در حساسیت به انسولین بین حیوانات تحت درمان وجود نداردکپسول AOD 9604و گروه کنترل، و سطوح شاخص گلیسمی ثابت باقی ماندند. این نشان می دهد که در حالی که متابولیسم چربی را تنظیم می کند، می تواند هموستاز متابولیک بدن را بدون تأثیر نامطلوب بر قند خون و حساسیت به انسولین حفظ کند.

هموستاز متابولیک یک مکانیسم مهم برای حفظ یک محیط داخلی ثابت در موجودات است و برای عملکردهای فیزیولوژیکی طبیعی بدن بسیار مهم است. هنگامی که سرعت جریان یک مسیر متابولیک تغییر می کند، می تواند منجر به تغییر در غلظت بسیاری از متابولیت ها شود.

سلول‌ها از مکانیسم‌های تنظیمی خاصی برای مقابله با تغییرات غلظت متابولیت‌ها و حفظ وضعیت پایدار سینتیک متابولیک استفاده می‌کنند. با تنظیم دقیق متابولیسم چربی، از تداخل با سایر مسیرهای متابولیک جلوگیری می شود که به حفظ هموستاز متابولیک بدن کمک می کند. به عنوان مثال، در طی فرآیند تجزیه چربی، اگرچه آزاد شدن اسیدهای چرب آزاد افزایش می‌یابد، اما بر استفاده از گلوکز و حساسیت انسولین در سایر بافت‌ها تأثیری نمی‌گذارد و به بدن اجازه می‌دهد ضمن کاهش وزن، انرژی طبیعی و عملکرد متابولیک خود را حفظ کند.

کنترل رژیم غذایی یکی از روش های اساسی کاهش وزن است که با کاهش کالری دریافتی به دست می آید. هنگامی که با کنترل رژیم غذایی ترکیب می شود، می تواند اثر کاهش وزن را بیشتر کند. هنگامی که کنترل رژیم غذایی اجرا می شود، منبع انرژی بدن کاهش می یابد و فرآیند تجزیه چربی برای تامین انرژی آغاز می شود. می تواند مسیر سیگنالینگ تجزیه چربی را تحریک کند، تجزیه چربی را تسریع کند و بدن را قادر سازد تا چربی ذخیره شده را سریعتر مصرف کند. در عین حال، مهار تولید چربی می تواند از ذخیره بیش از حد چربی در بدن به دلیل کاهش دریافت انرژی در طول کنترل رژیم غذایی جلوگیری کند و در نتیجه وزن را بهتر کنترل کند.

به عنوان مثال، در یک کارآزمایی بالینی، بیماران چاق به دو گروه تقسیم شدند، یک گروه فقط کنترل رژیم غذایی دریافت کردند و گروه دیگر درمان بر اساس کنترل رژیم غذایی دریافت کردند. پس از یک دوره درمان، مشخص شد که بیماران در گروه AOD 9604 نسبت به گروه کنترل رژیم به تنهایی وزن بیشتری از دست دادند و توده چربی آنها بیشتر کاهش یافت در حالی که توده عضلانی آنها نسبتاً ثابت باقی ماند. این نشان می دهد که AOD 9604 اثر هم افزایی با کنترل رژیم غذایی دارد و می تواند نتایج کاهش وزن را بهبود بخشد.

ورزش یکی دیگر از روش های موثر کاهش وزن است که می تواند مصرف انرژی را افزایش دهد، باعث تجزیه چربی و رشد عضلانی شود. هنگامی که با ورزش ترکیب می شود، می تواند اثر کاهش وزن را بیشتر بهینه کند. ورزش می تواند سیستم عصبی سمپاتیک بدن را فعال کند و هورمون هایی مانند آدرنالین را آزاد کند که همچنین می تواند به گیرنده های بتا آدرنرژیک روی غشای سلول های چربی متصل شود و مسیر سیگنالینگ لیپولیز را فعال کند. هنگامی که با ورزش ترکیب می شود، می تواند فعال شدن گیرنده های 3-آدرنرژیک را افزایش دهد و باعث می شود چربی ها کارآمدتر تجزیه شوند.

علاوه بر این، ورزش می تواند باعث رشد و ترمیم عضلات شود و تا حدودی به افزایش توده عضلانی کمک کند. اثر هم افزایی این دو می تواند نسبت چربی عضلانی بدن را بهبود بخشد، سرعت متابولیسم پایه را افزایش دهد و بدن را قادر سازد حتی در حالت استراحت انرژی بیشتری مصرف کند، در نتیجه اثرات کاهش وزن پایدار در درازمدت-. به عنوان مثال، در آزمایشات حیوانی، به موش‌های چاق در حین انجام تمرینات ورزشی، AOD 9604 تزریق شد و مشخص شد که اثرات کاهش وزن، کاهش توده چربی و افزایش توده عضلانی در موش‌ها نسبت به موش‌هایی که فقط تمرینات ورزشی انجام داده‌اند یا به آنها تزریق شده است، برتر است.کپسول AOD 9604.