اسپری AOD 9604

اسپری AOD 9604می تواند بیان و فعالیت اسید چرب سنتاز (FAS) را مهار کند. FAS یک آنزیم کلیدی در فرآیند تشکیل چربی است که سنتز اسیدهای چرب از استیل CoA و مالونیل CoA را کاتالیز می کند و متعاقباً تری گلیسیرید را سنتز می کند. کاهش سنتز اسیدهای چرب از منبع مانند بستن "درب کارخانه" سنتز چربی است. ضمناً می تواند بیان ژن های مرتبط را نیز تنظیم کرده و از روند تمایز پره آدیپوسیت ها جلوگیری کند. پیش آدیپوسیت ها سلول های نابالغ در بافت چربی هستند که می توانند تحت شرایط خاصی به سلول های چربی بالغ تمایز پیدا کنند و تعداد سلول های چربی را افزایش دهند.

با مهار تمایز پیش‌آدیپوسیت، تعداد سلول‌های چربی کنترل شد و باعث سرکوب بیشتر چربی‌زایی شد.

از طریق آزمایش های کشت سلولی، سلول های چربی با آنها کشت داده شدند تا سطح بیان mRNA و فعالیت آنزیمی FAS در سلول ها را شناسایی کنند. مشخص شد که بیان و فعالیت FAS به طور قابل توجهی کاهش یافته است. در همین حال، با افزایش غلظت، نسبت پره‌آدیپوسیت‌هایی که به سلول‌های چربی بالغ تمایز می‌یابند به طور قابل‌توجهی کاهش می‌یابد. این نتایج تجربی به طور کامل نقش مهار تولید چربی را نشان می دهد که به ورزشکاران کمک می کند ترکیب بدنی خوبی داشته باشند و توانایی ورزشی را بهبود بخشند.

اگرچه در حال حاضر تحقیقات نسبتا کمی در مورد افزایش مستقیم توده عضلانی وجود دارد، اما از مکانیسم تنظیم متابولیسم چربی می توان استنباط کرد که ممکن است با بهبود محیط متابولیک بدن، شرایط مطلوب تری را برای رشد عضلات فراهم کند. هنگامی که تجزیه چربی بدن افزایش می‌یابد و تولید کاهش می‌یابد، عرضه انرژی و توزیع مواد مغذی ممکن است تمایل بیشتری به بافت عضلانی داشته باشد و در نتیجه باعث رشد و ترمیم عضلات می‌شود. علاوه بر این، ممکن است به طور غیرمستقیم سنتز پروتئین عضلانی را تحریک کرده و با تنظیم هورمون های مرتبط و مسیرهای سیگنالینگ، توده عضلانی را افزایش دهد.

بهبود قدرت عضلانی ارتباط نزدیکی با بهبود توده عضلانی و عملکرد عصبی عضلانی دارد. با تنظیم متابولیسم چربی، می توان تأثیر منفی چربی بدن بر عملکرد ماهیچه ها را کاهش داد و به عضلات اجازه می دهد تا به طور مؤثرتری قدرت خود را اعمال کنند. در عین حال، ممکن است تأثیر مثبتی بر انتقال سیگنال در محل اتصال عصبی عضلانی داشته باشد و توانایی عصب را برای کنترل عضله و در نتیجه افزایش قدرت عضلانی بهبود بخشد. این برای ورزشکاران برای بهبود عملکرد ورزشی خود و افزایش عملکرد ورزشی خود اهمیت زیادی دارد.

کلید ترمیم غضروف در تکثیر و تمایز سلول های غضروفی نهفته است. ممکن است با تنظیم مسیرهای سیگنال دهی داخل سلولی، مانند فعال کردن مسیرهای سیگنالینگ کیناز تنظیم شده با سیگنال خارج سلولی (ERK) و فسفاتیدیل 3-کیناز (PI3K)/پروتئین کیناز B (Akt) تکثیر سلول های غضروفی را تقویت کند. این مسیرهای سیگنالینگ نقش تنظیمی مهمی در رشد سلولی، تکثیر و فرآیندهای تمایز دارند. پس از اتصال به گیرنده‌های سطح سلولی، این مسیرهای سیگنالینگ فعال می‌شوند و یک سری واکنش‌های پایین‌دستی را آغاز می‌کنند که غضروف‌ها را برای ورود به چرخه سلولی، انجام میتوز و افزایش تعداد سلول‌های غضروفی تحریک می‌کنند.

آزمایشات سلولی در شرایط آزمایشگاهی، سلولهای غضروفی با این ماده کشت داده شدند. با تشخیص سطح بیان نشانگرهای تکثیر سلولی مانند آنتی ژن هسته ای سلولی تکثیر کننده (PCNA)، مشخص شد که بیان PCNA در کندروسیت ها در گروه درمان به طور قابل توجهی بیشتر از گروه کنترل بود، که نشان می دهد این ماده می تواند تکثیر سلول های غضروفی را تقویت کند. این منابع سلولی بیشتری برای ترمیم غضروف فراهم می کند که به ترمیم بافت غضروف آسیب دیده کمک می کند.

ماتریکس غضروف یکی از اجزای مهم بافت غضروف است که عمدتاً از کلاژن، پروتئوگلیکان ها و سایر اجزا تشکیل شده است. حمایت و محافظت از غضروف ها را فراهم می کند و به غضروف ها خاصیت ارتجاعی و استحکام فشاری خاصی می بخشد. می تواند سنتز و ترشح اجزای ماتریکس غضروف مانند کلاژن و پروتئوگلیکان ها را توسط کندروسیت ها تقویت کند. ممکن است با تنظیم بیان ژن های مرتبط، افزایش فعالیت کلاژن و پروتئوگلیکان سنتاز، سنتز ماتریکس غضروف را تقویت کند.

آپوپتوز سلول های غضروفی یکی از مکانیسم های مهم تخریب و آسیب غضروف است. در موارد آسیب های ورزشی یا بیماری های مفصلی غضروف ها به راحتی تحت تاثیر عوامل مختلف قرار می گیرند و دچار آپوپتوز می شوند که منجر به تخریب تدریجی بافت غضروفی می شود. آپوپتوز سلول های غضروفی را می توان با تنظیم مسیرهای سیگنال دهی مرتبط با آپوپتوز در سلول ها، مانند مهار فعالیت پروتئین های خانواده کاسپاز، کاهش داد. پروتئین‌های خانواده کاسپاز با مهار فعالیت آن‌ها، مسدود کردن مسیر سیگنال‌دهی آپوپتوز سلولی و محافظت از سلول‌های غضروفی در برابر اثرات آپوپتوز، نقش اجرایی مهمی در فرآیند آپوپتوز سلولی ایفا می‌کنند.

آزمایش‌های سلولی آزمایشگاهی با القای مدل‌های آپوپتوز کندروسیت، مانند استفاده از سیتوکین‌هایی مانند فاکتور نکروز تومور - (TNF -) برای القای آپوپتوز غضروفی، و سپس افزودن انجام شد.اسپری AOD 9604به سیستم کشت برای تشخیص میزان آپوپتوز سلول های غضروفی. نتایج نشان داد که میزان آپوپتوز سلول های غضروفی در گروه درمان به طور معنی داری کمتر از گروه کنترل بود که نشان می دهد می تواند آپوپتوز کندروسیت را مهار کند، بقا و عملکرد کندروسیت ها را حفظ کند.