قطره خوراکی تیرزپاتید

مخاط دهان از اپیتلیوم سنگفرشی طبقه بندی نشده کراتینه شده تشکیل شده است، با ضخامت تنها 0.5{15}}0.8 میلی متر، بسیار نازک تر از پوست (1.5-4 میلی متر)، و فاقد مانع اصلی جذب لایه شاخی است. مخاط زیرزبانی به خصوص منحصر به فرد است، با شبکه ای غنی از مویرگ ها در زیر آن. داروها می توانند مستقیماً از طریق انتشار غیرفعال وارد جریان خون شوند و از اثرات عبور اول اجتناب کنند. به عنوان مثال، قرص‌های نیتروگلیسیرین زیرزبانی می‌توانند آنژین را در عرض 3 دقیقه پس از جذب از طریق مخاط، با فراهمی زیستی 80 درصد، تسکین دهند، در حالی که فرمول‌های خوراکی به دلیل اثرات عبور اول، فراهمی زیستی کمتر از 10 درصد دارند. تیرزپاتید دارای وزن مولکولی 53 کیلو دالتون است و به کلاس داروهای پپتیدی ماکرومولکولی تعلق دارد. مسیرهای خوراکی سنتی به راحتی توسط آنزیم های گوارشی تخریب می شوند و به سختی به مخاط روده نفوذ می کنند. با تجویز زیرزبانی، فراهمی زیستی آن را می توان به 40-60٪ از تزریق افزایش داد که به طور قابل توجهی بهتر از سماگلوتاید خوراکی (1-2٪). مطالعه SURPADS-MIND نشان داد که بیماران درقطره خوراکی تیرزپاتیدگروه با دوز 15 میلی گرم به طور متوسط ​​21% وزن و 2.58% HbA1c را طی 52 هفته از دست دادند که با اثر تزریق قابل مقایسه بود. با این حال، بروز عوارض جانبی گوارشی 15٪ کاهش یافت.

فرمول‌های تزریقی سنتی نیاز به عملیات حرفه‌ای دارند و از مشکلات ترس از سوزن رنج می‌برند، در حالی که سیستم‌های دارورسانی مخاطی از طریق قطره‌های زیرزبانی به "خود تجویز" می‌رسند. Tirzepatide Drops از فناوری microfluidic برای تهیه قطرات نانومقیاس با دقت دوز 0.1 میلی گرم استفاده می کند که از تنظیم گرادیان از 2.5 میلی گرم تا 15 میلی گرم پشتیبانی می کند. داده‌های بالینی نشان می‌دهد که بیماران دارای نرخ پذیرش 92 درصد برای قطره‌های خوراکی هستند که به طور قابل‌توجهی بالاتر از 68 درصد برای تزریق هستند. علاوه بر این، قطره های خوراکی نیازی به نگهداری در یخچال ندارند و حمل و نقل و استفاده طولانی مدت آنها را آسان می کند، به ویژه برای مناطق محدود با منابع مناسب.

اگرچه سیستم های دارورسانی مخاطی مزایای قابل توجهی دارند، اما جذب مخاطی داروهای پپتیدی مولکولی بزرگ هنوز با تخریب آنزیمی مواجه است. بزاق دهان حاوی آمیلاز، پروتئاز و غیره است که ممکن است ساختار پیوند پپتیدی تیرزپاتید را تخریب کند. تیم تحقیق و توسعه از فناوری گنجاندن سیکلودکسترین برای محصور کردن مولکول‌های دارو در حفره سیکلودکسترین - استفاده می‌کند و یک سد محافظ آنزیمی را تشکیل می‌دهد که پایداری دارو در بزاق را به بیش از 90% افزایش می‌دهد. دیدگاه سنتی این است که داروهایی با وزن مولکولی بیش از 500 Da به سختی به مخاط نفوذ می کنند. تیرزپاتید از نانوذرات لیپیدی (LNP) به عنوان یک حامل برای کاهش قطر موثر مولکول به 80 نانومتر استفاده می‌کند، در حالی که زمان ماند مخاطی را از طریق اصلاح سطح با پلی‌اتیلن گلیکول (PEG) افزایش می‌دهد که منجر به افزایش سه برابری راندمان جذب می‌شود. تجویز مخاطی به عواملی مانند جریان بزاق و حرکات بلع حساس است. تیم تحقیق و توسعه یک وصله رهایش پایدار{11}}هوشمند ایجاد کرده است که سرعت انتشار دارو را از طریق هیدروژل حساس به دما کنترل می‌کند تا اطمینان حاصل شود که محدوده نوسان غلظت دارو در خون در عرض 24 ساعت کمتر از 15 درصد است.

درمان سنتی به ترکیب آگونیست‌های گیرنده GLP{4}}1 و داروهای ضد افسردگی نیاز دارد، اما خطر تداخل دارویی وجود دارد. قطره خوراکی تیرزپاتید گیرنده های GLP{10}}1/GIP را به طور همزمان از طریق یک مولکول تنظیم می کند و به تنظیم همزمان مسیر دوگانه «احساس متابولیسم» دست می یابد. تجزیه و تحلیل زیر گروه SURPASS-MIND نشان داد که پس از استفاده از دوز 15 میلی گرم در بیماران دیابتی نوع 2 مبتلا به اختلال اضطرابی، HbA1c 2.3٪ کاهش یافت، وزن بدن 19٪ کاهش یافت، و نمره مقیاس اضطراب HAM-A 40٪ کاهش یافت. اثر به طور قابل توجهی بهتر از گروه درمان ترکیبی بود.