تزریق انفوویرتاید

تزریق انفوویرتایدکه یک پپتید مصنوعی است که از 36 اسید آمینه تشکیل شده و از دسته داروهای مهارکننده همجوشی HIV است. این ماده در فرآیند همجوشی بین ویروس HIV و غشای سلول میزبان تداخل می کند و از ورود ویروس برای تکثیر به سلول جلوگیری می کند و در نتیجه به هدف مهار تکثیر ویروس و کنترل پیشرفت بیماری دست می یابد. ظاهر آن معمولاً سفید تا سفید مایل به سفید{3} پودر خشک شده منجمد است که باید در آب تزریقی استریل حل شده و به صورت زیر جلدی تزریق شود. توسعه Enfuvirtide در اواسط-1990 آغاز شد که به طور مشترک توسط Trimeris از ایالات متحده و Roche از سوئیس توسعه یافت. دانشمندان نقش حیاتی پروتئین پوششی ویروسی gp41 را در فرآیند همجوشی ویروس HIV و سلول های میزبان از طریق تحقیقات عمیق کشف کرده اند. Gp41 حاوی دو توالی تکرار مهم هپتاپپتیدی (HR1 و HR2) است که در طی همجوشی با ویروس و غشای سلولی برهمکنش می‌کنند و یک ساختار شش مارپیچ را تشکیل می‌دهند و در نتیجه ویروس و غشای سلولی را به هم نزدیک‌تر کرده و همجوشی را تقویت می‌کنند.

 

فرم محصول ما

 

​

Enfuvirtide COA

گواهی تجزیه و تحلیل
نام مرکب	Enfuvirtide
درجه	درجه دارویی
شماره CAS	159519-65-0
مقدار	15g
استاندارد بسته بندی	کیسه پلی اتیلن + کیسه فویل آلی
سازنده	Shaanxi BLOOM TECH Co., Ltd
شماره لات	202501090053
MFG	9 ژانویه 2025
انقضا	8 ژانویه 2028
ساختار
مورد	استاندارد سازمانی	نتیجه تحلیل
ظاهر	پودر سفید یا تقریباً سفید	مطابقت دارد
محتوای آب	کمتر یا مساوی 5.0٪	0.43%
ضرر در خشک شدن	کمتر یا مساوی 1.0٪	0.52%
فلزات سنگین	سرب کمتر یا مساوی 0.5ppm	N.D.
	کمتر یا مساوی 0.5ppm	N.D.
	جیوه کمتر یا مساوی 0.5ppm	N.D.
	سی دی کمتر یا مساوی 0.5ppm	N.D.
خلوص (HPLC)	بزرگتر یا مساوی 99.0٪	99.90%
نجاست منفرد	<0.8%	0.24%
تعداد کل میکروبی	کمتر یا مساوی 750cfu/g	90
ای کولی	کمتر یا مساوی 2MPN/g	N.D.
سالمونلا	N.D.	N.D.
اتانول (توسط GC)	کمتر یا مساوی 5000ppm	500ppm
ذخیره سازی	در جای در بسته، تاریک و خشک زیر 20- درجه نگهداری شود

تزریق انفوویرتایدیک داروی ضد ویروسی جدید متعلق به دسته مهارکننده های فیوژن است. مکانیسم اثر آن منحصر به فرد و بسیار هدفمند است و عمدتاً با تداخل در روند ورود ویروس HIV-1 به سلول های میزبان، اثرات ضد ویروسی را اعمال می کند.

ورود ویروس HIV{1}}1 به سلول‌های میزبان یک فرآیند چند مرحله‌ای بسیار هماهنگ است که شامل ادغام پوشش ویروسی و غشای سلول میزبان است. هسته اصلی این فرآیند اثر هم افزایی گلیکوپروتئین های gp41 و gp120 بر روی پوشش ویروسی است:

اتصال gp120 به گیرنده CD4: ویروس HIV-1 ابتدا از طریق پروتئین gp120 روی پوشش خود به گیرنده CD4 روی سطح سلول های میزبان متصل می شود. این مرحله برای شناسایی ویروس و جذب روی سلول های میزبان بسیار مهم است.
اتصال گیرنده کمکی: gp120 متعاقباً با گیرنده‌های کمکی (مانند CCR5 یا CXCR4) تعامل می‌کند و باعث تغییر ساختاری در gp120 می‌شود و پپتید همجوشی gp41 را آشکار می‌کند.
همجوشی غشایی با واسطه Gp41: gp41 یک پروتئین گذرنده است که حاوی دو توالی تکرار مهم هپتاد، HR1 و HR2 است. در طول همجوشی ویروس، HR1 و HR2 با هم تعامل دارند تا یک ساختار بسته نرم افزاری شش مارپیچ را تشکیل دهند. این ساختار پوشش ویروسی را به غشای سلول میزبان نزدیک‌تر می‌کند و با آن ترکیب می‌شود و منافذ همجوشی را تشکیل می‌دهد که به مواد ژنتیکی ویروسی اجازه ورود به سلول میزبان را می‌دهد.

Enfuvirtide یک داروی پپتیدی مصنوعی است که از 36 باقی مانده اسید آمینه تشکیل شده است. الهام بخش طراحی آن از دامنه HR2 پروتئین gp41 روی پاکت ویروس HIV-1 است. توالی اسید آمینه Enfuvirtide بسیار شبیه به دامنه HR2 gp41 است و به آن اجازه می دهد به طور خاص به دامنه HR1 gp41 متصل شود.

Enfuvirtide از طریق مراحل زیر با ورود ویروس HIV-1 به سلول های میزبان تداخل می کند:

ترکیب دامنه HR1: هنگامی که Enfuvirtide به بدن تزریق می شود، به سرعت در خون و بافت ها توزیع می شود و به طور خاص به دامنه HR1 پروتئین gp41 روی پاکت ویروس HIV-1 متصل می شود.

جلوگیری از تشکیل کمپلکس‌های HR1-HR2: در طول همجوشی ویروسی، حوزه‌های HR1 و HR2 gp41 باید با هم تعامل داشته باشند تا ساختار بسته‌بندی شش مارپیچی را تشکیل دهند، که یک مرحله مهم در همجوشی غشایی است. Enfuvirtide موقعیتی را اشغال می کند که HR2 باید با اتصال به دامنه HR1 متصل شود، در نتیجه از تشکیل کمپلکس های HR1-HR2 جلوگیری می کند.

قفل کردن gp41 در حالت غیر فعال: به دلیل وجود Enfuvirtide، gp41 قادر به تکمیل بازآرایی ساختاری خود و تشکیل یک ساختار باندل شش مارپیچ با فعالیت همجوشی نیست. بنابراین، gp41 در حالت غیرفعال قفل شده است و نمی تواند واسطه ادغام پوشش ویروسی با غشای سلول میزبان باشد.

​​​​​​​

مسدود کردن ورود ویروس به سلول‌های میزبان: به دلیل ممانعت از همجوشی غشاء، ویروس HIV-1 قادر به انتشار مواد ژنتیکی خود در سلول‌های میزبان نیست، بنابراین نمی‌تواند فرآیند عفونت را کامل کند. این به طور موثر چرخه تکثیر ویروس را مسدود می کند و باعث کاهش انتشار و تکثیر آن در بدن می شود.

مکانیسم اثرتزریق انفوویرتایددارای مزایای منحصر به فرد زیر است:

هدف قرار دادن مراحل اولیه چرخه زندگی ویروسی

برخلاف سایر داروهای ضد رتروویروسی مانند مهارکننده‌های ترانس کریپتاز معکوس، مهارکننده‌های اینتگراز و مهارکننده‌های پروتئاز، Enfuvirtide در مراحل اولیه چرخه حیات ویروسی، قبل از ورود ویروس به سلول میزبان، عمل می‌کند. این امر آن را قادر می سازد تا قبل از شروع تکثیر ویروس، فرآیند عفونت را مسدود کند و در نتیجه تکثیر ویروس را به طور مؤثرتری کنترل کند.

کاهش بروز مقاومت دارویی ویروسی

با توجه به این واقعیت که Enfuvirtide در مراحل اولیه چرخه حیات ویروس عمل می کند و هدف آن (gp41) در طول تکثیر ویروس نسبتاً حفظ می شود، ایجاد مقاومت دارویی از طریق جهش برای ویروس دشوار است. این امر Enfuvirtide را به یک انتخاب مهم برای درمان بیماران مبتلا به HIV-1 که به سایر داروهای ضد رتروویروسی مقاوم هستند تبدیل می کند.

اثرات سینرژیک با سایر داروها

Enfuvirtide را می توان در ترکیب با سایر داروهای ضد رتروویروسی مانند مهارکننده های ترانس کریپتاز معکوس، مهارکننده های اینتگراز و مهارکننده های پروتئاز برای تشکیل یک رژیم درمانی ترکیبی چند دارویی استفاده کرد. این درمان ترکیبی می تواند مراحل مختلف چرخه حیات ویروس را هدف قرار دهد، به طور موثر تکثیر ویروس را کنترل کند، مقاومت به ویروس را کاهش دهد و کیفیت زندگی بیماران را بهبود بخشد.

کاهش بار ویروسی

آزمایش‌های بالینی متعدد نشان داده‌اند که ترکیب انفوویرتاید و سایر داروهای ضد رتروویروسی می‌تواند بار ویروسی را در خون بیماران مبتلا به HIV{0}مقاوم به چند دارو به میزان قابل توجهی کاهش دهد. به عنوان مثال، در یک کارآزمایی بالینی که بیماران مبتلا به HIV-1 مقاوم به داروهای ضد رتروویروسی متعدد را هدف قرار داده است، درمان با Enfuvirtide در ترکیب با سایر داروهای ضد ویروسی منجر به کاهش میانگین 1.5-2.0 log10 نسخه در میلی لیتر شد. این به کنترل تکثیر ویروس، کند کردن پیشرفت بیماری و بهبود کیفیت زندگی بیماران کمک می کند.

بهبود عملکرد سیستم ایمنی

با کاهش بار ویروسی، Enfuvirtide همچنین می تواند به بازیابی عملکرد ایمنی بیماران کمک کند. در کارآزمایی‌های بالینی فوق، درمان ترکیبی با Enfuvirtide منجر به افزایش میانگین 50-100 سلول در μL در تعداد لنفوسیت‌های CD{2}} در بیماران شد. این به کاهش بروز عفونت های فرصت طلب و بهبود میزان بقای بیماران کمک می کند.

تحمل و ایمنی

اگرچه Enfuvirtide تحمل و ایمنی خوبی در کاربردهای بالینی نشان داده است، برخی از بیماران ممکن است عوارض جانبی مانند واکنش‌های محل تزریق (مانند درد، قرمزی، و سفتی) را تجربه کنند. این عوارض جانبی را معمولاً می توان با تنظیم محل تزریق یا استفاده از بی حس کننده های موضعی کاهش داد. علاوه بر این، استفاده از Enfuvirtide ممکن است خطر ابتلا به ذات الریه باکتریایی را افزایش دهد، بنابراین علائم تنفسی بیماران باید در طول مصرف به دقت تحت نظر گرفته شود و درمان ضد عفونی به موقع انجام شود.

اثر درمانی طولانی مدت

مطالعات پیگیری طولانی‌مدت- نشان داده‌اند که ترکیب انفوویرتاید و سایر داروهای ضد ویروسی می‌تواند-سرکوب ویروسی طولانی‌مدت و بهبود ایمنی را در بیماران مبتلا به عفونت HIV مقاوم به چند دارو حفظ کند. در یک مطالعه پیگیری 48 هفته ای، تقریباً 70٪ از بیماران تحت درمان با درمان ترکیبی Enfuvirtide توانستند بار ویروسی را زیر حد تشخیص حفظ کنند.<50 copies/mL), and CD4+T lymphocyte counts continued to increase. This indicates that the combination therapy of Enfuvirtide has long-lasting antiviral effects and immune reconstitution effects.

وضعیت فعلی عفونت HIV مقاوم به چند دارو{0}

 

طبق آمار WHO، تقریباً 5٪ -10٪ از بیماران ART در سراسر جهان دارای مقاومت چند دارویی (MDR) هستند که به عنوان مقاومت به حداقل دو نوع داروی ضد رتروویروسی (NRTI، NNRTI، PI) تعریف می شود. در چین، نسبت MDR در بیماران تحت درمان به 12.3٪ رسیده است و سال به سال روند افزایشی را نشان می دهد. این بیماران اغلب دارای بار ویروسی بیش از 100000 نسخه در میلی لیتر، تعداد سلول های CD{6}} کمتر از 100 سلول در μL هستند و خطر ابتلا به عفونت های فرصت طلب به طور قابل توجهی افزایش می یابد.

محدودیت های هنر سنتی

 

(1) مقاومت متقاطع: داروهای سنتی اهداف مشابهی دارند و یک سویه مقاوم ممکن است از طریق جهش های ژنتیکی منجر به شکست چند دارویی شود.
(2) شکست در بازسازی سیستم ایمنی: حتی با سرکوب بار ویروسی، تعداد سلول‌های CD{1}T برخی از بیماران قابل بازیابی نیست (تقریباً 30-15٪ از پاسخ‌دهندگان ایمنی).
(3) تجمع سمیت دارویی: استفاده طولانی مدت از مهارکننده های نوکلئوزیدی رونوشت معکوس (NRTI) ممکن است منجر به سمیت میتوکندری شود (مانند اسیدوز و آتروفی چربی)، در حالی که مهارکننده های پروتئاز (PI) می توانند باعث سندرم متابولیک (مانند چربی خون و مقاومت به انسولین) شوند.

مزایای تمایز Enfuvirtide

 

مکانیسم اثر جدید: به عنوان یک مهارکننده فیوژن، Enfuvirtide هیچ مقاومت متقاطع با داروهای موجود ART ندارد و می تواند طرح های درمانی موثر را بازسازی کند.
پاسخ سریع ویروسی: داده‌های بالینی نشان می‌دهند که پس از درمان پس‌زمینه بهینه ترکیبی (OBT)، بار ویروسی بیماران به طور متوسط ​​1.5-2.0 log10 نسخه در میلی‌لیتر کاهش یافت و 62 درصد از بیماران بار ویروسی داشتند.<50 copies/mL at 48 weeks.
اثر محافظتی ایمنی: با مسدود کردن عفونت‌های سلولی جدید،تزریق انفوویرتایدمی تواند دوباره پر کردن مخزن ویروس را کاهش دهد و برای بهبود سیستم ایمنی زمان بخرد. تحقیقات نشان داده است که پس از 12 هفته درمان، میانگین تعداد سلول‌های CD{2}}T 50-100 سلول در μL افزایش می‌یابد، و میزان افزایش با بار ویروسی پایه همبستگی منفی دارد.

تگ های محبوب: تزریق enfuvirtide، تولید کنندگان تزریق enfuvirtide چین، تامین کنندگان, بهترین قطره‌های HCG, اسپری IGF 1 LR3, تزریق ایپامورلین, پودر MT2, اسپری پپتیدی PT 141, تزریق پپتید تسامورلین