الیگوپپتید Wolfberry

1. کاربرد در تحقیقات آنتی اکسیدانی و ضد پیری-
به طور گسترده در تحقیقات آنتی اکسیدانی و ضد پیری- استفاده می شود. آزمایش‌های متعدد آزمایشگاهی و حیوانی نشان داده‌اند که می‌تواند آسیب استرس اکسیداتیو به سلول‌ها و بافت‌ها را کاهش دهد. به عنوان مثال، مدل‌های آزمایشگاهی برای محافظت از سلول‌های کبد، سلول‌های میوکارد و سلول‌های عصبی از آسیب اکسیداتیو ناشی از پراکسیدها، رادیکال‌های آزاد یا فلزات سنگین استفاده شده‌اند (Li et al., 2018). با اندازه‌گیری زنده‌مانی سلولی، نشانگرهای آسیب اکسیداتیو (مانند سطوح MDA و ROS)، و فعالیت آنزیم‌های آنتی‌اکسیدانی (مانند SOD، CAT، GSH Px)، محققان مشاهده کردند که الیگوپپتیدهای گوجی می‌توانند به طور قابل‌توجهی ظرفیت آنتی‌اکسیدانی را افزایش داده و آسیب اکسیداتیو را کاهش دهند.

در مدل‌های حیوانی، معمولاً برای آزمایش‌های ضد پیری در موش‌های مسن یا موش‌های صحرایی-استفاده می‌شود. با ارزیابی فعالیت آنزیم آنتی اکسیدانی سرم، سطوح پراکسیداسیون لیپید، ظرفیت آنتی اکسیدانی بافت کبد و مغز و همچنین شاخص های رفتاری مانند توانایی یادگیری و حافظه و استقامت ورزش.

نشان داده شده است که بر به تاخیر انداختن پیری و بهبود ظرفیت آنتی اکسیدانی سیستمیک تأثیر دارد (ژانگ و همکاران، 2020). علاوه بر این، الیگوپپتیدهای wolfbery به عنوان ابزار ارزیابی برای اجزای عملکردی مراقبت از پوست در پیری پوست و مدل‌های پیری ناشی از اشعه ماوراء بنفش استفاده شده‌اند و توانایی آن‌ها در کاهش آسیب اکسیداتیو پوست و تخریب کلاژن را ارزیابی می‌کنند (Wang et al., 2019).

2. کاربرد در تنظیم ایمنی و تحقیقات ضد التهابی
کاربردهای گسترده ای در تنظیم ایمنی و تحقیقات ضد التهابی دارد. آزمایش‌ها نشان می‌دهد که می‌تواند عملکرد سلول‌های ایمنی را تنظیم کند، از آزاد شدن عوامل التهابی جلوگیری کند و تعادل ایمنی بدن را در شرایط آزمایشگاهی یا در مدل‌های حیوانی بهبود بخشد. مطالعات in vitro استفاده شده استالیگوپپتیدهای wolfberryدر مدل‌های سلولی ماکروفاژ، لنفوسیت و دندریتیک برای ارزیابی اثرات تنظیمی آن‌ها بر پروفایل‌های سیتوکین (مانند IL-1، IL-6، TNF-، IL-10) و مسیرهای سیگنالینگ التهابی (Zhao et al., 2017).

در آزمایش‌های حیوانی، از آن در مدل‌های التهاب حاد و مزمن، از جمله التهاب ناشی از مواد شیمیایی، مدل‌های سرکوب سیستم ایمنی و مدل‌های آرتریت مزمن استفاده شده است. محققان اثرات ضدالتهابی آن را از طریق امتیازدهی التهاب، تجزیه و تحلیل هیستوپاتولوژیک و شاخص های ایمنی سرم آزمایش کرده اند. نتایج نشان می دهد که می تواند به طور قابل توجهی پاسخ التهابی بافت را کاهش دهد، سطوح عوامل التهابی را کاهش دهد و وضعیت عملکردی اندام های ایمنی مانند طحال و غدد لنفاوی را بهبود بخشد.

علاوه بر این، در مطالعه تنظیم پاسخ ایمنی، مانند ارزیابی تأثیر آن بر مقاومت بدن در برابر بیماری در مدل‌های عفونت یا نقص ایمنی نیز استفاده شده است، و ثابت می‌کند که می‌تواند توانایی دفاع ایمنی بدن را افزایش دهد و ابزارهای تجربی برای تحقیقات مرتبط با تنظیم ایمنی ارائه کند (ژانگ و همکاران، 2021).

3. کاربردها در تحقیقات حفاظت عصبی و عملکرد شناختی

در تحقیقات حفاظت عصبی و عملکرد شناختی، از آن برای ارزیابی اثر بهبود آن بر آسیب سلول های عصبی، بیماری های تخریب کننده عصبی و توانایی شناختی استفاده می شود. آزمایش‌های آزمایشگاهی بر روی مدل‌های سلول عصبی، مانند سلول‌های PC12 یا نورون‌های هیپوکامپ، برای بررسی اثرات محافظتی آن‌ها در برابر استرس اکسیداتیو، سمیت تحریک‌پذیری گلوتامات، یا آسیب عصبی ناشی از پروتئین آمیلوئید - اعمال شده است (Liu et al., 2019). با ارزیابی میزان بقای سلولی، سطوح ROS، عملکرد میتوکندری و شاخص های آپوپتوز، مشخص شد کهالیگوپپتیدهای wolfberryمی تواند به طور موثر آسیب عصبی را کاهش دهد.

در آزمایش‌های حیوانی، از آن در مدل‌های اختلال شناختی، از جمله مدل‌های موش پیر، مدل‌های بیماری آلزایمر، و مدل‌های ایسکمی{0}}سربرفیوژن مجدد استفاده شده است. ارزیابی توانایی‌های یادگیری و حافظه از طریق ماز آبی، ماز Y و آزمایش‌های تشخیص شی جدید، همراه با تجزیه و تحلیل بافت‌شناسی و ایمونوهیستوشیمی.

نشان داده شد که توانایی یادگیری فضایی را بهبود می بخشد، حافظه را تقویت می کند و از ساختار بافت عصبی محافظت می کند. علاوه بر این، در مدل‌های التهاب عصبی برای ارزیابی اثرات تنظیمی آن بر التهاب عصبی و فعال‌سازی میکروگلیال، ارائه شواهد تجربی برای تحقیقات محافظت عصبی و بهبود عملکرد شناختی استفاده شده است (ژانگ و همکاران، 2020).

4. موارد استفاده در متابولیسم گلوکز و لیپید و تنظیم غدد درون ریز
همچنین به طور گسترده در تحقیقات متابولیسم گلوکز و لیپید و تنظیم غدد درون ریز استفاده می شود. محققان از رژیم غذایی پرچرب یا موش‌ها و موش‌های مدل دیابتی{1} برای ارزیابی اثرات تنظیمی آن‌ها بر گلوکز خون، چربی خون و عملکرد جزایر پانکراس استفاده کردند (وانگ و همکاران، 2021). نتایج تجربی نشان داد که می تواند سطح قند خون را کاهش دهد، حساسیت به انسولین را بهبود بخشد و شاخص های چربی خون مانند تری گلیسیرید، کلسترول تام و لیپوپروتئین با چگالی پایین را تنظیم کند.

علاوه بر این، در مطالعه متابولیسم چربی و مدل های چاقی برای ارزیابی اثرات آن بر تجمع چربی، تمایز سلول های چربی و لیپولیز استفاده شده است.

از طریق تجزیه و تحلیل بخش بافت، اندازه گیری محتوای چربی و تشخیص بیان ژن کلیدی، تحقیقات نشان داده است که می تواند اختلالات متابولیسم لیپید را بهبود بخشد و مبنای تجربی برای مداخله متابولیسم گلوکز و لیپید فراهم کند.

5. کاربرد در عملکرد کبد و کلیه و تحقیقات ضد آسیب
کاربردهای مهمی در حفاظت از عملکرد کبد و کلیه و تحقیقات ضد آسیب دارد.
 

در این مطالعه، برای ارزیابی اثر محافظتی عملکرد کبد و کلیه از طریق شاخص‌های بیوشیمیایی سرم (مانند ALT، AST، BUN، کراتینین) و تجزیه و تحلیل بافت‌شناسی (Li0) در مدل‌های آسیب کبدی ناشی از دارو، مدل‌های سمیت شیمیایی، مدل‌های آسیب کلیوی و ایسکمی{{1} و مدل‌های خونرسانی مجدد{0} استفاده شد.

نتایج تجربی نشان می دهد که می تواند آسیب سلول های کبدی و لوله های کلیوی را کاهش دهد، استرس اکسیداتیو و پاسخ التهابی را کاهش دهد و بازیابی عملکرد کبد و کلیه را بهبود بخشد. همچنین در مدل‌های آسیب مزمن کبد و مدل‌های فیبروز کلیوی برای ارزیابی اثرات ضد فیبروز و ترمیم بافت استفاده شده است و به یک ابزار تجربی رایج در تحقیقات محافظت از کبد و کلیه تبدیل شده است.

6. کاربرد در تحقیقات مقاومت در برابر خستگی و عملکرد ورزشی
همچنین کاربردهای گسترده ای در تحقیقات در مورد مقاومت در برابر خستگی و بهبود عملکرد ورزشی نشان داده است. در مدل های ورزشی موش و موش، این پپتید برای ارزیابی استقامت، آسیب عضلانی و شاخص های متابولیسم انرژی مانند لاکتات، کراتین کیناز و سطح گلوکز خون استفاده می شود. آزمایش‌ها نشان داده‌اند که می‌تواند خستگی ورزش را به تاخیر بیاندازد، تامین انرژی عضلانی را بهبود بخشد، آسیب اکسیداتیو ناشی از ورزش را کاهش دهد و استقامت ورزش را افزایش دهد (ژائو و همکاران، 2019).
علاوه بر این، در مطالعه غذاهای کاربردی برای ورزشکاران،الیگوپپتیدهای wolfberryبرای ارزیابی توانایی آنها در بهبود ریکاوری ورزش، کاهش درد عضلانی و افزایش قدرت بدنی استفاده شده است.