قرص بیوگلوتاید

پیری یک فرآیند فیزیولوژیکی طبیعی بدن انسان است، اما اختلالات متابولیک طولانی مدت، التهاب مزمن، استرس اکسیداتیو، عادات زندگی ناسالم و عوامل دیگر می‌توانند روند پیری را تسریع کنند که به صورت وضعیت نامناسب پوست، کاهش عملکرد سیستم ایمنی، اختلال عملکرد اندام‌ها، خستگی ذهنی، خستگی و سایر علائم ظاهر می‌شود. این نه تنها ظاهر خارجی را تحت تأثیر قرار می دهد، بلکه خطر ابتلا به بیماری های مزمن مختلف را نیز افزایش می دهد. در سال‌های اخیر، مداخله ضد پیری از «مراقبت از پوست» به «تنظیم سلامت سیستمیک» با هدف اصلی به تأخیر انداختن روند پیری، بهبود علائم مرتبط با پیری-و افزایش طول سلامت، به‌جای پیگیری «تأخیر در پیری تقویمی» گسترش یافته است.

موقعیت اصلی ازقرص بیوگلوتایددر کاربرد ضد پیری "تهویه کمکی و مداخله خفیف" است. این یک "داروی ضد پیری" اختصاصی نیست، اما بر اثرات آن در تنظیم متابولیسم سیستمیک، مهار التهاب و محافظت از عملکرد سلولی تکیه دارد تا به طور غیرمستقیم روند پیری را به تعویق بیاندازد و علائم مرتبط با پیری را بهبود بخشد، و به ویژه برای جمعیت‌هایی که مستعد پیری تسریع هستند مانند میانسالان و بیماران مبتلا به دیابت{4} میانسال و سالمندان مناسب است. در مقایسه با محصولات مختلف بهداشتی ضد پیری، قرص‌ها دارای پشتوانه دارویی واضح و شواهد داده‌های بالینی، با ایمنی بالاتر هستند و می‌توانند با مدیریت سلامت روزانه (رژیم غذایی و ورزش) برای دستیابی به مداخله مؤثرتر ضد پیری هم‌افزایی کنند. در مقایسه با داروهای سنتی ضد پیری، این قرص‌ها نیازی به تزریق ندارند، از تجویز خوراکی راحت و عوارض جانبی خفیف برخوردارند، که آنها را برای حالت دهی خفیف طولانی‌مدت بدون خطر بار سلامتی ناشی از مداخله بیش از حد مناسب‌تر می‌کند.

اول، بهبود وضعیت پوست و به تاخیر انداختن پیری پوست. پیری پوست شهودی ترین تظاهر پیری است و هیپرگلیسمی، استرس اکسیداتیو و التهاب مزمن از علل مهم افتادگی پوست، افزایش چین و چروک و تیرگی پوست هستند. با تنظیم پایدار متابولیسم و ​​کاهش تولید محصولات نهایی گلیکاسیون پیشرفته،قرص بیوگلوتایدکاهش آسیب هایپرگلیسمی به سلول های پوست؛ در عین حال، تولید گونه های فعال اکسیژن در بدن را مهار می کند، پاسخ استرس اکسیداتیو را کاهش می دهد و از یکپارچگی و فعالیت سلول های پوست محافظت می کند. علاوه بر این، قرص ها می توانند سطح عوامل التهابی را در بدن کاهش دهند، تحریک التهاب مزمن روی پوست را کاهش دهند، در نتیجه خاصیت ارتجاعی پوست را بهبود بخشیده، خطوط ریز را کاهش داده و رنگ پوست را روشن می کنند.

دوم، تقویت عملکرد سیستم ایمنی و کاهش خطر ابتلا به عفونت‌های مرتبط با پیری-. عملکرد ایمنی بدن به طور طبیعی با افزایش سن کاهش می یابد و استعداد ابتلا به سرماخوردگی، عفونت های دستگاه تنفسی، عفونت های دستگاه ادراری و سایر بیماری ها افزایش می یابد و التهاب مزمن و اختلالات متابولیک باعث تضعیف بیشتر عملکرد سیستم ایمنی بدن می شود. این محصول با تنظیم مسیرهای التهابی در بدن، سطوح فاکتورهای التهابی مانند پروتئین واکنش‌گر C و اینترلوکین‌ها را کاهش می‌دهد، پاسخ‌های التهابی مزمن را کاهش می‌دهد و تعادل متابولیک بدن را بهبود می‌بخشد تا محیط داخلی مطلوبی برای رشد و فعالیت سلول‌های ایمنی فراهم کند و در نتیجه ایمنی بدن را تقویت کند.

سوم، به تاخیر انداختن اختلال عملکرد اندام و کمک به حفظ سلامت سیستمیک. هسته اصلی پیری کاهش تدریجی عملکرد اندام های سیستمیک به ویژه برای اندام های حیاتی مانند جزایر، رگ های خونی و قلب است و سرعت کاهش اندام ها در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 به طور قابل توجهی تسریع می شود. با محافظت از عملکرد سلول ها، بهبود متابولیسم و ​​کاهش التهاب، می تواند به طور غیرمستقیم روند پیری اندام هایی مانند جزایر و رگ های خونی را به تاخیر بیندازد. به عنوان مثال، این قرص ها می توانند از عملکرد سلول های جزایر پانکراس محافظت کنند، کاهش عملکرد جزایر را کاهش دهند، به حفظ توانایی تنظیم گلوکز خون خود بدن و کاهش وابستگی به دارو کمک کنند. در عین حال، می تواند عملکرد اندوتلیال عروقی را بهبود بخشد، تصلب شرایین و سایر مشکلات ناشی از پیری عروق را کاهش دهد و به حفظ سلامت قلب و عروق کمک کند.

چهارم، بهبود وضعیت روانی و کاهش علائم ناراحتی مرتبط با پیری-. افراد-میانسال و مسن و بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 اغلب علائم مرتبط با افزایش سن مانند خستگی، خستگی ذهنی و کیفیت پایین خواب را تجربه می‌کنند که ارتباط نزدیکی با اختلالات متابولیک و تامین ناکافی انرژی سلولی دارند.قرص بیوگلوتایدمی تواند کارایی متابولیسم انرژی بدن را بهبود بخشد، جذب و استفاده از گلوکز سلولی را افزایش دهد و انرژی کافی برای بافت ها و اندام های سیستمیک فراهم کند، در نتیجه علائمی مانند خستگی و خستگی ذهنی را کاهش دهد، کیفیت خواب را بهبود بخشد و به بیماران کمک کند تا وضعیت روانی خوبی داشته باشند.

در دهه 1990، آگونیست های گیرنده GLP-1 به کانون تحقیقاتی در زمینه درمان دیابت تبدیل شدند. با این حال، تحقیق و توسعه جهانی این گونه داروها در انحصار شرکت های داروسازی خارجی بود و بیشتر آنها داروهای انسانی با تغییرات ساختاری و با خطرات بالقوه ای مانند ایمنی زایی بودند. در سال 1999، تیم تحقیق و توسعه متشکل از کمتر از 10 محقق به رهبری پروفسورهای Wu Dengxi و Sun Yukun در Huayi Biotech (سلف شرکت Shanghai RemeGen Biopharmaceuticals) هدف خود را توسعه یک داروی ابتکاری GLP-1 کاملاً انسانی با هدف جلوگیری از ایمنی زایی داروهای ابتکاری دارویی در چین و پرکردن ایمونوژنیک داروی نوآورانه gap در چین تعیین کردند.

از سال 2006 وارد مرحله تحقیقات پیش بالینی سیستماتیک شد. این تیم ارزیابی‌های فارماکودینامیک، فارماکوکینتیک و ایمنی را انجام دادند و تأیید کردند که همسانی آن با GLP{3}}1 طبیعی انسان می‌تواند خطر ایمنی‌زایی را کاهش دهد، و زمان تجویز غذا می‌تواند دقیقاً ترشح فیزیولوژیکی GLP-1 را تقلید کند و تأثیر کمی بر تعادل متابولیک و در عین حال کاهش قند خون داشته باشد. در سال 2009، برنامه کارآزمایی بالینی برای تزریق بیوگلوتید توسط اداره ملی محصولات پزشکی (NMPA) تایید شد و آزمایشات بالینی فاز I-III را آغاز کرد.

کارآزمایی‌های بالینی فاز I بر ایمنی و تحمل تمرکز داشتند و نشان می‌دادند که واکنش‌های جانبی عمدتاً ناراحتی خفیف گوارشی بود، بدون هیپوگلیسمی شدید یا عوارض جانبی مرتبط با ایمنی{0}}.