هیسترلین

به عنوان یک آگونیست گیرنده GnRH، به گیرنده GnRH در غده هیپوفیز قدامی متصل می شود و عملکرد طبیعی GnRH را تقلید می کند. در مرحله اولیه، غده هیپوفیز را برای ترشح هورمون لوتئینیزه کننده (LH) و هورمون محرک فولیکول (FSH) تحریک می کند. LH عمدتا بر روی سلول های بینابینی بیضه ها عمل می کند و باعث تحریک سنتز و ترشح تستوسترون می شود. در زنان، LH و FSH به ترتیب بر روی سلول‌های غشای فولیکولی و سلول‌های گرانولوزای تخمدان اثر می‌گذارند و باعث سنتز استروژن و پروژسترون و بلوغ فولیکول‌ها می‌شوند. با این حال، استفاده مداوم از آن می تواند منجر به حساسیت زدایی گیرنده های GnRH هیپوفیز، کاهش پاسخ به GnRH درون زا و در نتیجه مهار ترشح LH و FSH شود. این مکانیسم تنظیم هورمونی "اول بالا آمدن و سپس پایین آمدن" در نهایت منجر به کاهش قابل توجه سطح هورمون های جنسی در بدن، به ویژه سطح استروژن می شود.

استروژن یک هورمون کلیدی است که باعث رشد آندومتر و حفظ عملکرد آن می شود. در بیماران مبتلا به اندومتریوز، بافت آندومتر نابجا نیز به استروژن حساس است. این ماده با کاهش سطح استروژن در بدن، بافت آندومتر نابجا را از حمایت تغذیه ای لازم برای رشد محروم می کند و در نتیجه رشد را مهار می کند. با ادامه درمان، بافت آندومتر نابجا به تدریج کوچک می شود و ناحیه ضایعه کاهش می یابد و در نتیجه علائمی مانند درد و ناباروری ناشی از رشد نابجای آندومتر را کاهش می دهد.

مطالعات اخیر نشان داده است که چسبندگی و تهاجم قطعات بافت آندومتر ممکن است به مقدار زیادی سیتوکین ها و فاکتورهای رشد بستگی داشته باشد. به عنوان مثال، آروماتاز ​​آنزیم محدود کننده سرعت است که تبدیل 19 استروئید به استروژن را کاتالیز می کند که در آندومتر نابجا بیش از حد بیان می شود و در آندومتر طبیعی قابل تشخیص نیست. فعالیت آروماتاز ​​می تواند توسط پروستاگلاندین E2 (PGE2) فعال شود، که سنتز موضعی استروژن را در بافت آندومتر نابجا افزایش می دهد. استروژن سیکلواکسیژناز-2 (COX-2) را تنظیم می کند تا واسطه تشکیل PGE2 شود و یک حلقه بازخورد مثبت نامطلوب را تشکیل می دهد. ممکن است به طور غیرمستقیم بر بیان و فعالیت این سیتوکین ها و فاکتورهای رشد با تنظیم سطح هورمون در بدن، شکستن چرخه معیوب رشد بافت آندومتر خارج رحمی و مهار بیشتر رشد و گسترش آن تأثیر بگذارد.

علت اصلی بلوغ زودرس فعال شدن زودرس محور غدد جنسی هیپوفیز هیپوتالاموس است که منجر به افزایش زودرس ترشح هورمون جنسی می شود. به طور مداوم ترشح LH و FSH توسط غده هیپوفیز را مهار می کند، سطح سرمی هورمون های جنسی را کاهش می دهد، در نتیجه رشد غدد جنسی و ظاهر ویژگی های جنسی ثانویه را مهار می کند، بلوغ استخوان را به تاخیر می اندازد و قد نهایی را بهبود می بخشد. Suprelin LA ایمپلنتی از این ماده است که معمولاً برای درمان بلوغ زودرس استفاده می شود. با انجام یک جراحی جزئی برای کاشت ایمپلنت به صورت زیر جلدی در قسمت داخلی بازو، می توان ایمپلنت را به مدت 12 ماه نگه داشت و به طور مداوم رها کرد و به طور موثر علائم بلوغ زودرس را کنترل کرد. تحقیقات نشان داده است که استفاده از Suprelin LA برای درمان بلوغ زودرس می تواند به طور قابل توجهی سطوح سرمی LH و FSH را کاهش دهد، ترشح هورمون های جنسی را مهار کند، پیشرفت سن اسکلتی را به تاخیر بیاندازد و پیش بینی قد بزرگسالان را بهبود بخشد. اثر درمانی عمدتاً با نظارت بر شاخص هایی مانند سطح هورمون های جنسی، ایجاد ویژگی های جنسی ثانویه و پیشرفت سن استخوانی ارزیابی می شود. در این میان توجه به وضعیت روانی و کیفیت زندگی بیماران نیز ضروری است، زیرا بلوغ زودرس ممکن است بر رشد روانی آنها تأثیر منفی بگذارد.

پس از آسیب سیستم عصبی مرکزی، اختلالات انتقال سیگنال عصبی ممکن است منجر به مشکلات سیستم فیزیکی مانند آتروفی عضلانی و رشد غیر طبیعی استخوان شود. با تنظیم سطح هورمون بر متابولیسم و ​​رشد ماهیچه ها و استخوان ها تأثیر می گذارد. به عنوان مثال، تستوسترون نقش مهمی در رشد عضلات و حفظ قدرت دارد، در حالی که استروژن برای سلامت استخوان و حفظ تراکم استخوان بسیار مهم است. می تواند سطوح مناسبی از هورمون های جنسی را حفظ کند، ترمیم و بازسازی عضلات و استخوان را تقویت کند و عملکرد عصبی جسمی را بهبود بخشد. مطالعات نشان داده است که استفاده از این ماده می تواند باعث افزایش توده عضلانی، بهبود قدرت عضلانی و بهبود عملکرد حرکتی در موارد آسیب نخاعی شود. در عین حال، می تواند خطر پوکی استخوان را کاهش دهد، تراکم استخوان را افزایش دهد و بروز شکستگی را کاهش دهد. با مطالعه عمیق مکانیسم بازیابی عملکرد عصبی جسمانی پس از آسیب سیستم عصبی مرکزی، چشم انداز کاربرد گسترده ای به عنوان یک داروی درمان کمکی بالقوه دارد. در آینده، روش‌های درمانی دیگر مانند ژن‌درمانی و سلول‌درمانی را می‌توان برای کشف استراتژی‌های کاربردی جامع آنها در ارتقای بازسازی عملکردی پس از آسیب سیستم عصبی مرکزی ترکیب کرد.

فیبروم رحم یک تومور خوش خیم شایع زنان است و رشد آنها ارتباط نزدیکی با سطح استروژن دارد. می تواند حجم فیبروم های رحمی را کاهش دهد و با مهار ترشح استروژن علائم را کاهش دهد. برخی مطالعات نشان داده اند که استفاده ازهیسترلینبرای درمان بیماران مبتلا به فیبروم رحمی می توان اندازه فیبروم را به میزان قابل توجهی کاهش داد، علائمی مانند جریان بیش از حد قاعدگی و کم خونی را بهبود بخشید. در برخی از بیماران ناباروری مردان، سطوح غیر طبیعی هورمون های جنسی ممکن است بر تولید و کیفیت اسپرم تأثیر بگذارد. می تواند ریزمحیط بیضه ها را بهبود بخشد، تولید و بلوغ اسپرم را تقویت کند و با تنظیم سطح هورمون های جنسی، باروری را افزایش دهد.